Miriam Duijsens met haar Hansje en Grietje: “Ik doe eigenlijk alles wat maar mogelijk is met mijn pony’s”

0
247

Miriam Duijsens kreeg negentien jaar geleden een zoon en had na de bevalling verlammingsverschijnselen. Daarnaast is ze tien jaar geleden ook haar eerste man verloren, waardoor ze haar werk als verzorgende IG-er niet meer aankon. Ze moest een nieuwe dagbesteding gaan vinden. Nu is ze pas weer getrouwd en deze mooie dag heeft ze doorgebracht samen met haar geliefde Shetlanders Hans en Grietje voor de koets.

Niet meer paardrijden

“Na de verlammingsverschijnselen mocht ik niet meer paardrijden, terwijl ik dat vroeger altijd wel graag deed. Ik kon de paarden niet uit mijn hoofd krijgen en toevallig werkte een oud-collega bij de Rimburgerhoeve. Daar heb ik toen een mencursus gevolgd. Zo is de besmetting met het mennen eigenlijk ontstaan. Toen mijn vorige man overleed had ik de Shetlanders nog en ben ik gaan kijken hoe ik overeind kon blijven. Ik ben toen met de Shetlanders gaan mennen en gaan kijken wat ik er allemaal mee kan doen. Nu doe ik al een tijdje weer vrijwilligerswerk, wat ook met het mennen te maken heeft.”

Koetsritten

“Ik doe eigenlijk alles wat maar mogelijk is met mijn pony’s. Ik organiseer veel tochten voor kinderen, ouderen, gehandicapten en allerlei soorten mensen. Zo komen ze in aanraking met pony’s en wat er allemaal mogelijk is om mee te doen. Wat de Shetlanders kunnen en hoe sterk ze zijn. Ik vind het heel leuk om ze dat te laten zien en te beleven. Ik organiseer ponywandelingen voor kleine kinderen. Daarnaast doe ik ook men- en koetsritten in dubbelspan voor iedereen.”

Jong dementerenden

“Ik heb een kennis die werkt in een zorginstelling en die werkt op een afdeling met jong-dementerende mensen. Die had mij gevraagd of ik tochtjes met die mensen wilden maken. Tijdens deze rit van ongeveer twee uur komt er een jong-dementeerde mee die dan naast mij zit en vaak laat ik ze zelf ook een stukje mennen. Er is ook een begeleider mee en ze wisselen per week af wie meegaat. Zo doe ik het ook met kinderen hier uit de buurt met de ritten en ponywandelingen. Toen mijn zoon nog op de basisschool zat ging ik ook wel met de koets naar school en dan met de kinderen rondrijden.”

Halloweentocht

“Dit is de derde of vierde keer dat ik deze Halloweentocht heb georganiseerd. De mensen die rijden en die het leuk vinden doen er altijd wel aan mee. We maken er altijd een mooie tocht van. Dit jaar was het een rit van ongeveer twaalf kilometer die we gewoon op ons gemakje hebben gedaan. We zijn dan ook allemaal min of meer verkleed. Mijn man en ik waren verkleed met heksen en ook de wagen hadden we aangekleed met een bezemsteel. Er was ook een kerstvrouwtje, maar dan wel in de horrorstemming. De anderen hadden weer versieringen op hun gezicht. Het was heel erg leuk.”

Kerstman

“Ik rijd ook al vijf of zes jaar lang de Sinterklaas rond in het dorp. Dit jaar ging het helaas niet door, vanwege de coronamaatregelen. Ze stippelen dan vaak een route uit die wij rijden door de wijk en dan eindigt het meestal bij ons op het winkelplein. Onderweg wordt er door de pieten snoepgoed uitgedeeld. Ik onderneem echt van alles met de shetlanders en er zijn zoveel mogelijkheden. Hans en Grietje vinden het zelf ook leuk en zijn echt stoere pony’s. Dit jaar mogen we hopelijk voor het eerst ook de Kerstman ontvangen. Het is een primeur om die rond te mogen rijden op 17 december, alleen is het nu nog hopen dat het doorgaat dit jaar in verband met de coronamaatregelen.”

Sleeën

“Ik ben begonnen met een pony voor de slee te doen wanneer er sneeuw ligt. Dat vond ik wel grappig om eens uit te proberen. Het ging erg goed en nu zet ik ze ook wel beide voor de slee. Ik bind ze dan voor een doornormale kinderslee in dubbelspan en gaan met die banaan. Soms heb ik er wel vijf of zes sleeën erachter hangen. De kinderen op de slee en de pony’s gaan wel, altijd beter dan de ouders die moeten trekken. Vorige winter konden we het maar een keer doen om vijf uur ’s ochtends. En we zijn dan ook meteen gegaan. Als allereerste mens ben ik met de pony’s door de sneeuw geweest. Toen we terugkwamen was de sneeuw al bijna weg.”

Bruiloft

“Op 20 augustus zijn we getrouwd met mijn eigen koets. Dat heb ik altijd voorgenomen. Als ik nog een keer zou trouwen dan wilde ik dat met mijn eigen koets doen. Het was een droom die uitkwam. Mijn vriendinnen zorgden ervoor dat de pony’s er op tijd waren, want ik kon natuurlijk niet zelf in mijn mooie jurk en mijn opgestoken haar die pony’s gaan optuigen. Ik had van tevoren al wel de koets versiert met bellen en pluimen en het tuig gepoetst. We hebben een mooie rit gemaakt naar de Botanische Tuin in Kerkrade via het bos. Na de trouwerij zijn weer voldaan naar huis gegaan. Het was zo ontzettend leuk en echt een droom die uitkomt.”

Bucketlist

“Alles wat ik mag en kan doen met Hansje en Grietje is fantastisch. Ik kan niet een keuze maken tussen alle activiteiten. Van Sinterklaas rijden tot andere bruiloftsgasten of de ponywandeling tochten met de kinderen en de menritten met de gehandicapten, alles is leuk en geweldig. Wat nog wel op mijn bucketlist staat is een tochtje te maken door Zuid-Limburg en daar ook te overnachten. Samen met de pony’s te kamperen. Daar ben ik nog mee bezig.”

Rianne de Bruin voor Mensport