Jan Vendrig met Vica: “Zij groeit nog steeds en zelf ben je natuurlijk ook nooit uitgeleerd”

0
333

Jan Vendrig heeft een boerderij en is zelf nog niet zo heel lang bezig met het mennen. Via een kennis is de interesse voor paarden en uiteindelijk het mennen opgewekt. Het begon allemaal met boomslepen. “Vanuit daar is het eigenlijk de interesse begonnen, want ik kan helemaal niet paardrijden”, vertelt hij.

Boomslepen

“Ik heb eerst met andermans paarden meegedaan aan boomsleepwedstrijden. Dit zijn vaardigheidswedstrijden. In overleg met de boswachter van SSB van het Kuinderbos worden er bomen geveld en deze slepen wij ook. Dat doe je altijd met twee personen en alles gaat op stem met de paarden. Vooruit, achtertuit, links of naar rechts je doet het met stem en niet met per se met de leidsels.”

Eigen paard

“Uiteindelijk ben ik op menles gegaan met het paard van een ander. Dat was ontzettend aardig van die eigenaar. Toen begon ik het steeds leuker te vinden en werd het echt mijn passie. Het werd dan misschien ook wel tijd voor een eigen paard. Die is er gekomen in september 2019, namelijk Vica. Ik zocht een paard dat alles al kon en breed inzetbaar zou zijn. Op een boerderij is het toch wel fijn dat je er alle kanten mee op kunt. Alleen Vica was nog niet beleerd. Maar als je het leuk vindt, ga je er wel voor.”

Ontwikkeling

“Samen met een vriend, van wie ik zijn paard ook had geleend voor de menlessen, hebben we Vica beleerd. Die ontwikkeling die Vica doormaakt is fantastisch om te zien. Je ziet dat he steeds beter gaat. En ook ik leer steeds meer natuurlijk. We hebben heel veel ritjes gemaakt door de natuur. Dat is prachtig om te zien en te doen. Vica vindt het ook heel leuk. We wonen dichtbij het Kuinderbos, dus daar gaan we vaak heen. Ik wilde uiteindelijk wel meer dan alleen ritjes in de natuur.”

Uitdaging

“Het is begonnen met bomen slepen en dat ik doe ik ook nog steeds. Ook met mijn eigen paard Vica zijn we daar mee bezig. Vica kan wel vooruit en achteruit op stem, maar links en rechts valt nog niet mee. Het slepen op zich moet ook rustig gaan, vanwege de veiligheid en het overzicht. Vica is nog iets te enthousiast. Het verloopt dus nog niet helemaal vlekkeloos, maar dit is een uitdaging die we zeker niet uit de weg gaan.”

Kunstmeststrooier

Jan houdt wel van uitdagingen. “In 2020 heb ik een ploeg en kunstmeststrooier gekocht om achter Vica te hangen. Dat gaat natuurlijk niet allemaal vanzelf. Eerst moest ze wennen aan het rammelding achter haar, dat is natuurlijk anders dan een wagen. Ook de kunstmest tegen de beentjes voelt wat vreemd. Uiteindelijk  accepteert ze het wel en doet wat haar gevraagd wordt. Dat is toch wel heel mooi.”

Slee gemaakt

“In december 2019 heb ik een slee gemaakt. Het was natuurlijk fantastisch dat we in februari daarop sneeuw kregen. Ik ben toen in de bossen gaan sleeën, iets waarvan ik dacht dat nooit te zullen gaan doen. Het was ontzettend leuk en je krijgt ook wel veel bekijks. Mensen vinden het geweldig om te zien. Overigens is mijn slee een simpel frame met een paar stoelen. We hadden er toen ook nog een kleine slee achter gebonden waar mijn zoon en schoondochter om de beurt op gingen.”

Kerstman

“Afgelopen kerst ben ik dan ook als kerstman pakjes gaan rondbrengen. Ik had een kerstpak besteld en een bellensjaal opgezocht. Dat was natuurlijk ook weer een mooie uitdaging, want die bellen maken lawaai. Daar moest Vica even mee om leren gaan. We zijn dat gewoon gaan doen en met doorzetten, kom je een heel eind. Ze loopt nu door de stad heen met de bellensjaal pakjes rond te brengen. Iedereen vond het geweldig en werd er blij van, dat is toch hartstikke mooi.”

Nooit uitgeleerd

“Inmiddels gaan we ook wel verder van huis ritjes maken. Dan zie je ook een keer een andere omgeving en nieuwe mensen. Ik ga met hun mee of zij met mij, dat is hartstikke leuk en gezellig. In december hebben we voor het eerst ook een marathonwedstrijd gedaan. Het was leuk om dat een keer mee te maken. Of voor het eerst naar het strand. Samen met Vica bezig zijn en te zien hoe zij reageert is het allermooiste. Zij groeit nog steeds en zelf ben je natuurlijk ook nooit uitgeleerd.”

Spontaniteit

“Ik heb niet echt per se plannen voor de toekomst. Als ik weer wat bedenk dan doen we dat en zien we dan wel weer. Ik wil ook wel ritjes blijven maken in de natuur en wat verder weg gaan als dat ook mogelijk is. Het is leuk om met mensen op pad te gaan en als ik gevraagd word dan ga ik graag mee. Ik ben een keer op de Veluwe geweest en het was daar prachtig. Ik zou graag een keer terug willen of nog een keer ergens heen gaan waar ik nog niet ben geweest, zoals Appelscha. Ik heb niet echt een doel, we doen wat we leuk vinden.”

Rianne de Bruin voor Mensport