Home Auteurs Posts van webredactie

webredactie

37 POSTS 0 REACTIES

Saskia Siebers en Raymond Letteboer bovenaan op NK

0
saskia siebers

Op het NK enkelspannen en tweespannen paard in Maasdijk veroverde Saskia Siebers haar vierde nationale titel met de ervaren ruin Axel.

Bij de tweespannen kwam Raymond Letteboer als winnaar uit de bus.

Vaardigheid

Bij de tweespannen werd de strijd om de medailles vooral uitgevochten in de afsluitende vaardigheidsproef, en bleef het tot in de laatste rit spannend. De Nederlands kampioen van 2019, Stan van Eijk, begon vanaf de vierde plaats aan de vaardigheid. Hij bleef binnen de tijd en liet slechts één balletje van de kegel afrollen. Het leverde hem niet alleen de winst in de vaardigheid op, maar ook het zilver in het kampioenschap.

Ton Vreugdenhil reed met twee derde plekken (marathon en vaardigheid) en een vierde plaats (dressuur) een constante wedstrijd, waardoor het brons voor hem was, op minimale afstand van het zilver.

Goed voor elkaar

Letteboer stond na de dressuur op de zesde plek. In de marathon had de menner uit Oud Ootmarsum zijn span goed voor elkaar en klom op naar de tweede plaats in het tussenklassement. Met een balletje en een kleine tijdsoverschrijding tussen de kegels moest hij afwachten of het eindresultaat goud of zilver zou worden.

Antonie ter Harmsel, winnaar van de dressuur reed ook een goede marathon waarin hij zesde werd van de 23 deelnemende aanspanningen. Als laatste starter in de vaardigheid kon hij zich twee balletjes en wat extra tijd permitteren voor het goud. De druk bleek echter te groot, waardoor de menner uit Rijssen net naast het podium belandde en Letteboer als winnaar gehuldigd werd.

Spannende wedstrijd

Het was elf jaar geleden dat Raymond Letteboer voor het laatst Nederlands kampioen was. “Het was alweer een aardig tijdje geleden, dus het werd eigenlijk wel weer een keertje tijd”, lacht de winnaar. “Het was een spannende wedstrijd en in de top zijn we momenteel allemaal aan elkaar gewaagd. Dat is wel mooi!”

Op herhaling

Regerend wereldkampioene Saskia Siebers ging van start tot finish aan de leiding in het kampioenschap. Ze won ondanks een programmafout de dressuur en werd derde in de marathon. Bij aanvang van de afsluitende vaardigheid had Siebers zoveel voorsprong in het tussenklassement dat ze zich de nodige foutjes kon permitteren.

Wetende dat haar naaste concurrenten niet foutloos bleven, begon Siebers aan haar vaardigheid. Ook hier vergiste ze zich in het parcours en reed van poort elf naar veertien. Ze zag het net op tijd en kon de fout nog herstellen, waardoor de vierde overwinning in een nationale titelstrijd een feit werd.

Geen wedstrijdritme

De inmiddels 16-jarige ruin Axel was ook in 2015, 2016 en 2017 het paard waarmee ze won. Siebers hield gemengde gevoelens over aan haar gouden plak: “Ik heb mijn titel weer terug, maar het was niet simpel omdat we helemaal geen wedstrijdritme hadden. Mijn paard heeft ervaring en ik heb veel ervaring, en toch heb ik echt domme fouten gemaakt. Het heeft me gelukkig niet het kampioenschap gekost. Ik ben er blij mee, het was toch een echt kampioenschap en de organisatie had het geweldig voor elkaar!”

Rudolf Pestman reed met Diesel een constant kampioenschap. Door zijn tweede plaats in zowel de dressuur als de vaardigheid en een zesde stek in de marathon won Pestman het zilver. Marathon-winnaars Frank van der Doelen en Sterre mochten op korte afstand het brons ophalen. Het podium, van zowel de menners als hun paarden, was daarmee uiteindelijk gelijk aan dat van 2017.

NK Enkelspannen

1. Saskia Siebers (Maarheeze) – Axel, 149,58
2. Rudolf Pestman (Eext) – Diesel, 154,26
3. Frank van der Doelen (Nuland) – Sterre, 154,62

NK Tweespannen

1. Raymond Letteboer (Oud Ootmarsum), 153,55
2. Stan van Eijk (Schinveld), 156,59
3. Ton Vreugdenhil (De Lier), 156,64

Bron: KNHS

Foto: Gemma Jansen

KNV Ornithophilia start burgerinitiatief om nieuwe dierenwet

0
hoefijzer paard

De Koninklijke Nederlandse Vereniging Ornithophilia is een burgerinitiatief gestart om de dierenliefhebberij in de nieuwe Wet Dieren een beschermde status te geven. Voor diereneigenaren staan wellicht grote gevolgen te wachten van een wetswijziging waarmee de Eerste Kamer vorige week heeft ingestemd.

In die nieuwe wet, ingebracht door de Partij voor de Dieren, staat onder meer dat dieren vanaf 1 januari 2023 geen pijn of ongemak meer mogen hebben als ze in een stal, hok of kooi worden gehouden.

“De beschermde status is in jouw eigen belang als dierenliefhebber maar wellicht ook in het belang van alle vogel- en dierenliefhebbers, die je kent”, aldus de vereniging in een toelichting.

Agenda Tweede Kamer

Door middel van een burgerinitiatief kunnen burgers een onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer zetten. Het is een verzoek aan de Tweede Kamer om het uitgewerkte voorstel te bespreken en er een standpunt over in te nemen. Daarom moet dat voorstel ten minste 40.000 steunbetuigingen hebben mét naam, adres en geboortedatum van personen ouder dan 18 jaar en met de Nederlandse nationaliteit.

Natuurlijk gedrag

Minister Schouten laat volgens het Algemeen Dagblad weten dat haar ministerie ‘analyseert’ wat de onlangs aangenomen wet in de praktijk gaat betekenen. “De wet is heel open geformuleerd’’, zegt ze. “Daarbinnen moet je kijken wat wel en wat niet kan.’’ Zo is het volgens Schouten lastig te bepalen wat nu precies natuurlijk gedrag van dieren is.

Ook onder boeren heerst onrust over de nieuwe wet. Wat de nieuwe wet voor de paardenhouderij betekent, zal nog nader duidelijk moeten worden.

Dreiging dierenliefhebberij

“Je heb ongetwijfeld vernomen van de dreiging die er sinds kort is voor de dierenliefhebberij als gevolg van de Wet Dieren”, schrijft Franc Beekmans van de Koninklijke Nederlandse Vereniging Ornithophilia. “Omdat dierenliefhebbers juist met goede zorgen met hun huisdier(en) willen omgaan, is de petitie gestart. Kom nu dus voor het belang van de dierenliefhebberij op door de bijgevoegde steunbetuiging te ondertekenen.”

Er dienen tenminste 40.000 goed ingevulde en ondertekende steunbetuigingen te komen voor dit burgerinitiatief.“Alle liefhebbers van dieren moeten nu echt samen optrekken. Alleen op die manier kunnen wij aan de Nederlandse volksvertegenwoordiging laten weten dat ook het belang van dierenliefhebberij mee moet tellen voor de politiek.”

Franc Beekmans hoopt dat de petitie zoveel mogelijk onder dierenliefhebbers wordt gedeeld. Je vindt de formulieren hier.

CAI Bornhem geannuleerd

0
wedstrijd mennen

Het OC van De Schelderuiters Bornem heeft besloten om de internationale wedstrijd van 19 tot 23 mei te annuleren. “Door de wijziging van de data van de internationale wedstrijd in Kronenberg met toevoeging 2 * is internationaal organiseren niet meer mogelijk”, laat de organisatie van Bornhem weten.

“De ‘lege plek’ op de wedstrijdkalender waar het OC Kronenberg naar verwijst is 3 dagen van datum CAI Bornem”, aldus de organisatie van Bornhem. “Het is zeer jammer dat organisatoren geen dialoog aangaan met elkaar en mekaar zo voor blok zetten.”

Alternatief

Als alternatief hebben De Schelderuiters een aanvraag ingediend om op 22+23 mei een nationale wedstrijd te organiseren die in aanmerking komt als selectiewedstrijd voor de Belgische menners.

Deze wedstrijd dient dan als voorbereiding op het BK Bornem dat zal doorgaan van 20 tot 22 augustus.

Bron: De Schelderuiters

 

KNHS: Opnieuw O-status voor Driving Valkenswaard International

0
Digishots KNHS vierspan

Ermelo/Valkenswaard (KNHS). De Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) heeft opnieuw de O-status voor twee jaar toegekend aan Driving Valkenswaard International (DVI). In 2021 en 2022 organiseert DVI deze prestigieuze landenwedstrijd voor vierspan paarden, waarvan er slechts één per land per jaar georganiseerd mag worden.

Nadat DVI in 2018 en 2019 de landenwedstrijd met succes vorm gaf, faciliteert de organisatie de komende twee jaar opnieuw deze bijzondere wedstrijd.

“Het is voor ons een fantastische kans om ons evenement naar een nóg hoger niveau te tillen,” vertelt voorzitter Ludo Hertroijs. “Driving Valkenswaard International kent dit jaar de vijfde editie. Een menwedstrijd met alle internationale topteams. De toevoeging van de landenwedstrijd maakt het plaatje compleet. Bovendien is het ook interessant voor de vierspanrijders. We stijgen nu naar een viersterren-status en dat levert extra punten op voor de Wereldbekerkwalificatie ranking. Maar buiten dat: het is voor ons een blijk van vertrouwen en waardering.”

KNHS-directeur Topsport Iris Boelhouwer voegt toe: “DVI heeft zich de laatste jaren bewezen als een zeer sterke organisatie met mooie ambities. De voorgaande edities van DVI waren zeer succesvol en wij zijn van mening dat de organisatie van de landenwedstrijd voor vierspannen past in hun en onze ambities.”

Top internationale mensport vertegenwoordigd

Tijdens Driving Valkenswaard International van 28 juli tot en met 1 augustus 2021 gaat de top van de internationale mensport (twee- en vierspannen) de strijd met elkaar aan in de onderdelen dressuur, marathon en vaardigheid. Naast de landenwedstrijd nemen de deelnemers het ook tegen elkaar op in het individuele klassement.

DVI is daarnaast één van de laatste belangrijke meetmomenten voor het EK vierspannen in Boedapest en het WK tweespannen in Kronenberg. Beide FEI kampioenschappen worden in de eerste helft van september gehouden.

Coronaproof

De organisatie houdt de ontwikkelingen rondom het coronavirus nauw in de gaten: “We hopen dat we publiek mogen verwelkomen, maar als de regels dat niet toelaten zullen wij er alles aan doen om de wedstrijd coronaproof doorgang te laten vinden zodat de menners en hun paarden in elk geval kunnen genieten van een prachtige wedstrijd,” besluit Ludo Hertroijs.

 

Tekst: Persbericht KNHS

Foto’s: Digishots

Petra Arentsen-Zwart: “Mijn dochter en Dingle lieten elkaar niet los”

0
Petra Arentsen Zwart Mennen tweespan

Wonend aan de Veluwezoom, heeft Petra Arentsen-Zwart een heerlijke omgeving om te rijden. Waar Petra eerst vaak te paard het bos in ging, ligt haar passie nu bij het aangespannen rijden met haar tweespan. “Toen twee van mijn Tinkers zo goed samen voor de wagen konden, was ik verliefd. Ik vind een tweespan zoveel leuker dan enkelspan. Er is veel meer dynamiek en ik moet aan veel meer dingen werken. Daarnaast vullen mijn Tinkers elkaar zo mooi aan dat ik nooit meer anders wil,” vertelt Petra.

Eerste Tinker

Ondanks het feit dat haar ouders niet veel met paarden hebben, is Petra al snel naar een manege gegaan. “De voorwaarde was dat ik oud genoeg moest zijn om er zelfstandig heen te fietsen. Dus zodra dat kon, ben ik wekelijks rijlessen gaan volgen. Uiteindelijk heb ik op 23-jarige leeftijd mijn eerste paard gekocht. Ik was als kind helemaal gek van westernpaarden. Maar westernpaarden vragen vaak veel tijd en training en ik zocht een paard wat ik, in verband met mijn baan, ook een paar dagen kan laten staan. Zo kwam ik terecht bij de Tinker. Bovendien vind ik ze prachtig, met die mooie bonte aftekening. Mijn Tinkers kan ik rustig een paar daagjes op de wei laten staan als dat nodig is, en daarna rijd ik er weer zo mee weg. Gek genoeg komt dat weinig voor, ik doe er meer mee dan ik had verwacht,” vertelt Petra

Petra Enkelspan

Sydney uit Ierland

Toen Petra Sydney voor het eerst zag, was het wel lastig om de knoop door te hakken om haar te kopen. “Sydney was erg verwaarloosd en stond zielig in een hoekje. Maar ik ben gevallen voor haar lieve ogen en ook haar gangen spraken mij aan. Ik heb na de koop ongeveer driekwart jaar intensief voor haar gezorgd en met haar getraind. En dat werd beloond met de titel tot kampioen bij een keuring. Ik ben haar toen een tijd recreatief gaan rijden en toen ik zwanger werd, ben ik overgegaan naar het mennen. Ik heb zelf mijn menbewijs gehaald en heb Sydney laten beleren. Daarna heb ik een hele tijd wekelijks menlessen gehad, maar dat vindt Sydney helemaal niks. Ze gaat veel liever lekker het bos in,” vertelt Petra lachend.

Drie gevulde stallen

“Van Sydney heb ik later een veulentje morgen krijgen. Dat is Dingle en hij staat nu weer bij mij. Gezellig bij Sydney, al is zij inmiddels wel met pensioen. Sydney is inmiddels dan ook al 27 jaar oud. Dingle is ook al zeventien jaar. De tijd vliegt werkelijk voorbij,” vertelt Petra. “Inmiddels hebben we hier een derde zwartbonte Tinker aan toegevoegd: Bart. Ik wilde graag een derde Tinker toevoegen onze huidige paardjes en heb wel anderhalf jaar naar een passend maatje gezocht. Mijn wensenlijst was dan ook aanwezig: vergelijkbare hoogte als Dingle en het liefst een zwarte staart. Dat is uiteindelijk Bart geworden. Dingle en Bart zijn echt helden op sokken, die gaan het liefst alleen samen op pad. Terwijl Sydney juist volledig bomproef is en het ook wel prima vind om zelf op pad te gaan. Ze hebben dus wel hetzelfde uiterlijk, maar erg verschillende karakters.”

Petra tweespan van op de wagen

Dingle kwam weer terug

Als veulen is Dingle verkocht aan een fokker die hem als dekhengst wilde gebruiken. Toen de fokker overleed, kwam hij bij een meisje terecht, die ook heel blij met hem was. “Maar zij ging studeren en had niet meer genoeg tijd voor Dingle. Toen ik de kans kreeg om Dingle terug te kopen, heb ik dat gelijk gedaan. Hij is bij haar al voor de wagen beleerd en gaat liever niet alleen op pad. Daarom hebben we de keuze gemaakt hem destijds met Sydney in tweespan te zetten. Sindsdien willen we allemaal niet anders meer. De omgeving is hier ook best heuvelachtig en kan voor een enkel paard wel zwaar zijn. Samen kunnen ze dus veel meer aan en langere ritten maken. Al krijgt mijn dochter, Idre, Dingle wel zo ver om alleen voor de wagen op pad te gaan, ze hebben echt een speciale band die twee,” vertelt Petra trots. “Een tijd geleden heeft Dingle zijn nek gebroken. Ik had hem gereden en zette hem terug in de weide. Hij was lekker aan het rollen en sprong op om een beetje jolig in de rondte te bokken. Ik stond lachend toe te kijken dat hij het zo naar zijn zin bleek te hebben. Tot hij maar bleef bokken en uiteindelijk een beetje rond stond te tollen. Ik dacht direct: dit is foute boel. Eerst dacht ik dat hij misschien een herseninfarct kon hebben, maar toen hij ging grazen, sloot ik dat uit. Paarden met een herseninfarct doen dat meestal niet. Zijn rechterachterbeen leek ook niet meer te functioneren en mijn man en ik zijn gaan kijken wat er aan de hand was. Toen zagen we dat hij allemaal bulten op zijn billen had. Hij had liggen rollen in een wespennest en had dus allemaal wespensteken opgelopen. Doordat hij naar zijn billen liep te happen en dus steeds erg fanatiek zijn hoofd naar achteren gooide, heeft hij zijn eerste halswervel gebroken. Na veel onderzoek gaven specialisten aan dat Dingle nooit meer echt zou herstellen. Maar omdat hij ook geen pijn leek te hebben, besloten we dat hij als weidemaatje mocht blijven. Idre is veel met hem gaan wandelen en ging grondwerk doen. Hij leek steeds verder op te knappen. Die twee hebben elkaar gewoon niet los kunnen laten. Inmiddels kan hij alles weer, al doen we het wel rustiger aan. Het risico is natuurlijk dat als hij valt, de kans groot is dat zijn nekwervel weer breekt omdat die nu zwakker is. Maar we zijn maar wat blij dat hij zo opgeknapt is en echt lijkt te genieten van zijn leventje bij ons.”

Petra mennen met Idre

Als tweespan het bos in

“Ook nu lopen Bart en Dingle nog heerlijk samen in de tweespan. Bart doet dan het zware trekwerk en Dingle loopt vooral een beetje te showen. Ze zijn zo verschillend qua karakter, maar vullen elkaar erg mooi aan. Ze willen dan ook niet zonder elkaar het bos in. Idre gaat wel eens mee op de wagen, maar ook mijn man en goede vriendin gaan regelmatig mee op pad. Ik heb eigenlijk altijd wel iemand mee als ik op de wagen het bos in ga. En ook Idre heeft nu een eigen menwagen. Een tweewieler waarmee ze samen met Dingle op pad gaat. Hij doet echt alles voor haar, dat is wel heel leuk om te zien,” besluit Petra.

 

Tekst: Sophie van der Molen voor Mensport. Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit, Bruininga Graphics en Roxan Geluk

Corona 2021

0
drie dorper rit Goolderheide Corona

Ik ben al met een hoop dingen gestopt in mijn leven. Heel lang geleden luierde ik nogal veel. Daarom heeft mijn moeder op mijn veertiende keihard gewerkt om mij zindelijk te krijgen. Ook ben ik gestopt met school. Dat wil zeggen ik kreeg een briefje dat ik niet meer hoefde te komen. Vond ik netjes van ze want ik was al anderhalf jaar niet meer geweest. Ik ben gestopt met voetbal, het was echt niet meer te combineren met mijn horecabezoek. Ik ben gestopt met roken nadat ik op de fiets telkens ezels dacht te horen, maar het gieren en piepen kwam uit mijzelf.

 

Maar ik wil NIET stoppen met de mensport! Ik kan niet stoppen met voeren, mesten of trainen. Ik kan niet stoppen met houden van die toppers. Ik kan niet stoppen met denken aan toen. Ik wil weer adrenaline pompen. Ik wil weer wedstrijdstress. Verdrietig zijn over mijn punten, bloid zijn na mijn vaardigheid. Ik wil graag positief zijn, maar een jaar is erg lang, te lang. Ik kan niet stoppen met verkennen, van de hindernis en tegenstander. Ik kan niet stoppen met verdrinken in herinneringen.

 

Was het maar een kwartetspel. Mag ik van jou van de vaardigheid? Drie strafballen? En een extra volte? Kwartet. Mag ik van de dressuur, slechte punten en een regenachtige dag? Kwartet. Geef mij maar een kapot tuig, een D en nooit meer een podiumprijs. Als ik als kwartet maar een wedstrijd heb. Ik wil en kan niet stoppen.

 

Tekst: Monte Visser. Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto: Ruben Karnas | Mensport

 

 

 

Carla van Buren: “Ik werd verliefd op het mennen”

0
Carla van Buren mennend

Met een leeftijd van 62 jaar heeft Carla van Buren al vele jaren ervaring in de paardensport op haar naam staan. Naast veel ervaring met het rijden is ze sinds een aantal jaren overgestapt naar het mennen. Carla: “Er ging echt een wereld voor mij open. Ik had nooit verwacht dat ik het zo leuk zou vinden. Ergens vind ik het jammer dat ik het nu pas heb ontdekt, maar nu genieten we er dubbel zoveel van!”

Je wordt ermee geboren

Als kind is Carla begonnen in de paardenwereld. “Ik kreeg een gulden aan zakgeld per week. Die spaarde ik op zodat ik af en toe kon paardrijden. Mijn ouders vonden het een elitesport en veel te duur. Ik spaarde er dus zelf hard voor om af en toe op een pony te kunnen zitten. In de buurt was een stuk land waar ‘s winters een ijsbaan was en zomers paarden stonden. Daar mocht ik dan af en toe met vriendinnetjes op rijden. Waarom weet ik niet maar de paarden hebben mij altijd getrokken. Ik denk dat je daarmee geboren wordt,” vertelt Carla lachend.

Carla van Buren mooie omgeving

Eigen gezinnetje

“Het paardrijden heeft voor mij een periode stil gestaan. Ik ben getrouwd en kreeg een dochter. Toen zij eenmaal zes jaar oud was, wilde ze paardrijden. Ik ben toen ook op een manege lessen gaan volgen. Tot mijn dochter een keer erg hard viel, is ze gestopt. Vanaf toen heb ik een eigen paard gekocht. Om een eigen band mee op te bouwen,” vertelt Carla

Over naar het mennen

Een jaar of zeven geleden is Carla van Buren erg ongelukkig gevallen. “Ik ben van een jong paard gevallen en flink verkeerd terecht gekomen. Ik heb toen mijn rug gebroken, maar gelukkig geen dwarslaesie opgelopen. Daarnaast heb ik ook reuma. Het rijden was voor mij dus echt niet meer te doen. Mijn man heeft altijd achter mij gestaan, maar zag mij toch ook niet meer zo graag op een paard stappen. Hij stelde toen voor om te kijken of het mennen niets voor mij was. Dat soort dingen moet je natuurlijk nooit tegen een paardenfanaat zeggen,” vertelt Carla grinnikend. “Toen kwam ik er achter dat ik het mennen super leuk vind. Dat had ik eerst echt niet verwacht.”

Een menpony

“We hadden twee pony’s op onze kinderboerderij staan. Zij waren vader en zoon van elkaar. Omdat een familielid van mij met de zoon al mende, ben ik er ook een beetje ingerold. De vader van de pony, die wij nog hadden staan, was toen al twintig en eigenlijk te oud om voor de wagen te spannen. Ik ben toen opzoek gegaan naar een leuke pony waarmee ik mijn groeiende liefde voor mennen mee kon delen,” vertelt Carla van Buren.

Carla van Buren buiten mennen

Drie keer is scheepsrecht

Helaas was het vinden van een passende pony voor Carla geen vanzelfsprekend succes. “De eerste pony die we toen kochten bleek kissing spines te hebben. Iedere keer dat we met hem aan de slag gingen, sloegen zijn spieren op slot. Dat was voor ons geen doen. Later vonden we een pony van ongeveer drie jaar oud. Achteraf blijkt dat wij daar toen al ongeveer de zesde eigenaar van waren. Ik vermoed dat hij tijdens de verkoop flink gedrogeerd is, want eenmaal thuis was hij erg angstig van alles. Het was een prachtige pony, maar helaas niet voor ons weggelegd. We hebben hem toen met het hele verhaal erbij doorverkocht. Toen kwamen we LD Laugh Lola tegen, oftewel Lola. De LD staan voor Laura Dekker, daar hebben we Lola ook van gekocht. Ze is nu een jaar of zeven en we genieten al drie jaar met volle teugen van haar,” vertelt Carla trots.

Perfecte pony

“Lola’s moeder is een Shetlander en haar vader een Arabier. Bij Lola merk je echt dat haar karakter een mix van beiden is. Ze heeft het snelle van een Arabier en het eigenwijze van een Shetlander. Maar dat vinden we heerlijk, ze heeft echt een eigen karaktertje. Maar bovenal is ze super betrouwbaar. Ze zal nooit zomaar rare capriolen uithalen of ervandoor gaan. We zijn dan ook de hele week bij haar te vinden. Ze staat op een vereniging in de buurt, dus we delen de werkzaamheden met stalgenoten. Mijn nichtje rijdt nog op Lola, maar gaat er ook regelmatig mee mennen. Mijn nichtje kan soms wat angstig zijn van het rijden dus is het mennen de ideale uitkomst. Daarnaast vindt Lola het mennen zoveel leuker. Ze is opgegroeid bij een Shetlander die als haar pleegmoeder fungeerde. Die Shetlander liep vaak voor de wagen en Lola liep er regelmatig achter. Wij hebben haar beleerd toen ze bij ons kwam, maar ze pakte alles zo snel op dat er niet al te veel werk aan was,” vertelt Carla.

Carla van Buren nichtje

Lessen en wedstrijden

“Nadat Lola beleerd was, zijn we regelmatig lessen met haar gaan volgen. Dat doen we nu nog steeds. Het is jammer dat we hier op de vereniging geen wedstrijden mogen organiseren omdat de rijbaan te klein is, maar ik heb met Lola wel op andere plekken al wedstrijden gereden. Volgende week stuur ik weer een filmpje in voor de MenSport@Home-competitie. Inmiddels rijden we al in het L en ik hoop dat we steeds verder kunnen klimmen samen.”

Naar buiten

De vereniging waar Lola gestald staat, bevindt zich aan de buitenrand van Rotterdam. “We kunnen dus eigenlijk alle kanten op uitrijden. We proberen echt wel twee keer in de week met haar op pad te gaan. Mijn man gaat dan vaak mee, als zijn werkschema het toelaat. Zijn vader was vroeger melkboer met paard en wagen. Helaas is hij erg vroeg overleden, maar daardoor had mijn man al wel wat van de paardenwereld meegekregen. Nu helpt hij vaak met de stallen en gaat hij mee op de wagen. Inmiddels heeft hij al zoveel geleerd van het meekijken dat hij het bijna zelf kan,” vertelt Carla van Buren. “Lola is maar één meter 25 dus we nemen niet te veel mensen mee op de wagen, maar we gaan er wel vaak met de vereniging op uit. Er zijn veel andere menners die dan mee naar buiten gaan. Dat zijn wel echt momenten om van te genieten.”

 

Tekst: Sophie van der Molen voor Mensport. Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

KNHS maakt data voor Nederlandse kampioenschappen bekend

0

Door de coronamaatregelen zijn veel evenementen afgezegd of uitgesteld. Zeker binnen de wedstrijdsport is dit de laatste tijd veel het geval geweest.

Toch wil de KNHS voor zover de crisis het toelaat toch een start gaan maken met de Nederlandse kampioenschappen. De data voor het mennen en de locaties zijn inmiddels vastgesteld. Uiteraard is dit onder voorbehoud van de ontwikkelingen rond de coronacrisis.

Uitdaging

Technisch Directeur Iris Boelhouwer vertelt: “De KNHS is erg blij met de wedstrijdorganisaties die in deze lastige tijden de uitdaging aan willen gaan om de Kampioenschappen te organiseren. We hopen op een spoedige hervatting van de wedstrijdsport. Vooral zodat de ruiters en paarden zich goed voor kunnen bereiden.”

Hieronder een overzicht van de Nederlandse kampioenschappen uit de niet olympische- en paralympische disciplines in 2021 binnen de mensport:

10 – 13 juni: NK Mennen Enkel- en Tweespan – Maasdijk

08 – 11 juli: NK Mennen Pony’s – Oirschot

15 – 18 juli: NK Mennen Vierspannen en NK Para mennen – Beekbergen

 

Bron: Persbericht KNHS | Mensport

 

Ludieke actie tegen overlast paardenmest in Wateren en Zorgvlied

0
Fristi en Jan Veenstra

Al jaren is de overlast van paardenmest op de openbare weg in deze dorpen een bron van ergernis bij bewoners en toeristen.

Hoe groot, ondervond hippisch ondernemer Jan Veenstra uit Wateren, toen hij in september 2020 aanwezig was bij een door Plaatselijk Belang georganiseerd buurtgesprek. Bewoners lieten merken dat de overlast van paardenmest veruit bovenaan hun lijstje staat, en niet langer meer geduld wordt. Zij hadden het probleem veelvuldig bij de gemeente kenbaar gemaakt, maar er veranderde helaas niets. Hét leek zelfs erger te worden.

Het onderwerp maakte diepe indruk op Veenstra en hij heeft daarop actie ondernomen. Hij heeft het mest opruimen bij zijn klanten en mede-ondernemers onder de aandacht gebracht. Ook is in de plaatselijke dorpskrant een artikel geplaatst waarin werd opgeroepen om de uitwerpselen op de openbare weg voortaan wel op te ruimen.

Helaas blijkt dat niet iedereen de overlast (h)erkent, want er ligt nog veelvuldig mest op de openbare weg. Daarom doet Veenstra er nú een schepje bovenop. Hij ging op zoek naar een oplossing waarin er uiteindelijk alleen nog maar winnaars zijn. Hij heeft een bord ontworpen waarop op een vriendelijke manier kenbaar gemaakt wordt dat het wenselijk is dat de paardenmest wordt opgeruimd.

Met het nieuwe seizoen in aantocht heeft Veenstra deze borden laten plaatsen op particuliere grond in zijn buurt. Als de boodschap positief wordt opgepakt wil Veenstra graag in contact treden met de gemeente, in de hoop dat daar ook enthousiast op dit initiatief wordt gereageerd en dat zij bereid zijn om in de toekomst gemeente breed mooie officiële borden te plaatsen.

Veenstra heeft tot slot nog één wens …
Bij het volgende buurtgesprek weer op plaats 1 te staan.
Maar dan in de categorie: Complimenten over de schone wegen en paden!

 

( op de foto: Jan Veenstra met zijn paard Fristi, bij het 1e geplaatste bord in Wateren )

Jan Veenstra voor Mensport, overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl niet toegestaan

foto: eigen foto, Jan Veenstra

Debora Sanders: “Froukje blijkt enorm goed voor de wagen”

0
Debora Sanders mennen strandje

Een leven lang zit Debora Sanders al in de paarden. Maar pas twee maanden geleden maakte ze kennis met het aangespannen rijden. Dat doet ze met haar Fries Froukje. Debora: “Froukje vindt het prachtig en ik ook. Ze pakt het allemaal heel snel op en lijkt er echt van te genieten. We hebben les en ik hoop ooit met Froukje een marathon te kunnen starten. Ik denk ook wel dat ze dat goud zou kunnen. Maar voorlopig genieten we van het trainen en het aangespannen rijden.”

Verliefd op het ras

Al ruim 34 jaar heeft Debora Sanders eigen paarden. Met een leeftijd van 40 jaar, wil dit zeggen dat ze bijna haar hele leven in het bezit is geweest van paarden. “Ik begon ooit met een C-pony. Dat werd een E-pony en later ging ik over op de paarden. Ik heb een hele tijd KWPN’ers gehad waarmee ik veel in de dressuur en de springsport reed. Tot ik op een gegeven moment een paard had wat mij er steeds af gooide. Ik werd wat bang om te rijden en werd verliefd op het Friese paardenras. Ze zijn heerlijk rustig en koel. Ze zullen niet zo snel oververhit raken en je kan ze makkelijk een dagje op stal laten staan zonder dat ze gelijk een energiebom worden,” legt Debora uit.

Debora Sanders schaduw muur

Stalling aan huis

Eerst stond het paard van Debora bij haar ouders aan huis. Inmiddels heeft zij drie ruime stallen bij haar eigen huis. Zelf heeft ze daar Froukje staan en de andere twee stallen worden verhuurd. “Daar staan een schimmel en nog een andere Fries. Met de eigenaar van de Fries ben ik erg goed bevriend. Hun Fries kende het aangespannen rijden, maar zelf hadden ze het nooit gedaan. Hun dochter rijdt met het paard in dezelfde groep als mijn pleegzoon met Froukje rijdt. Ik heb een keer geopperd of het een leuk idee was om hun Fries weer eens voor te spannen. Ik rijdt zelf inmiddels al vijf jaar niet meer omdat ik spierreuma heb. Het mennen leek voor mij de ideale uitkomst om toch weer actief met de paarden bezig te zijn,” vertelt Debora enthousiast.

Friesen voor de wagen

“Uiteindelijk hebben we samen de Friese stalgenoot van Froukje ingespannen. Het was duidelijk dat hij hier inderdaad ervaring mee had en het ging erg goed. Nog steeds, want we gaan nog steeds regelmatig op pad. We volgen privélessen aan huis, of als het slecht weer is bij de manege op locatie. Bij zo’n les wisselen we elkaar dan af. Samen delen we de wagen van de andere Fries. Al staan mijn eigen tuig en aanhanger al klaar. Te zijner tijd ga ik dus ook rondkijken naar een eigen wagen. Want sinds twee maanden staat ook Froukje voor de wagen,” vertelt Debora Sanders trots. “Ze pakt het super op en lijkt het mennen heerlijk te vinden. Ze is nu elf jaar en ik vermoed dat we nog wel een tijd zo samen door kunnen. We hebben wekelijks les en ik train zelf ook nog vier keer in de week. We gaan echt als een speer en ik denk dat we wel in staat zijn om een dressuurproefje te rijden. Later zou ik graag marathon wedstrijden gaan rijden. Dat lijkt me erg gaaf.”

Debora Sanders mennen rijbaan (2)

Veel oefenen

Debora en Froukje trainen hard en hebben de wens om wedstrijden te starten zodra het mogelijk is. “Misschien dat ik Froukje later zelf in tweespan zou willen trainen. Ze is nu nog veel te onervaren om dat te doen, maar misschien kan ik het over een tijd een keer proberen met haar stalgenoot. Al zou ik er het liefst een keer een tweede paard bij kopen. Een Fries welteverstaan, want dat is toch wel het allerleukste ras. Al heeft dat voorlopig echt nog geen haast. Eerst maar goed oefenen met Froukje en samen beter worden,” vertelt Debora.

 

Tekst: Sophie van der Molen voor Mensport. Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit