Home Auteurs Posts van Gemma Jansen

Gemma Jansen

47 POSTS 0 REACTIES

Zusjes Ruardy doen het goed!

0

Aan het 35e Pieter Stuyvesant Concours, in en rond manege De Caprilli in Sonnega, deden op zowel zaterdag als zondag 4 en 5 september veel menners mee.

De deelnemers konden de afgelopen maanden door de coronacrisis niet al te veel wedstrijden rijden en waren daarom heel blij met dit concours. Ook de zusjes Ruardy waren van de partij. Isabella reed met pony Bella, Femmy en Nathalie stuurden het tweespan Roosje en Zorro fijn rond. Het mennen zit deze jongedames in de genen, want zowel opa als vader zijn liefhebbers van het aangespannen rijden.

De Ruardy’s en hun pony’s bruisen van energie. Isabella Ruardy is pas twaalf jaar en deed al op achtharige leeftijd mee aan een bixie-wedstrijd. Naast een dressuurproef konden de menners ook een vaardigheidsproef doen, daarin draait alles om snelheid en behendigheid. Op beide dagen was een groot aantal vrijwilligers aanwezig om vanwege de coronaregels alles in goede banen te leiden. Alle uitslagen worden geplaatst op www.startlijsten.nl.

Foto en tekst: Lenus van der Broek

Vaardigheidskampioen Henk van der Weerd

0

Snelste op de Hippiade

Met zijn 66 jaar was Henk van der Weerd uit Oldebroek zeker niet de jongste deelnemer op de Hippiade, maar dat weerhield hem er niet van om een van de felbegeerde kampioenslinten mee naar huis te nemen.

Hij reed met zijn Blakt’s Django en Bloklandhoeve Roman in de vaardigheid van de gecombineerde klassen L/M/Z/ZZ. “Dat was nog een hele uitdaging, want ik was net pas overgestapt van de klasse L naar de M, daarin staat alles net iets krapper en moet het sneller. Het parcours op de Hippiade vond ik zeker niet makkelijk, want er zaten een paar rare wendingen in. In het basisparcours was nog wel een aantal menners foutloos, maar in de barrage bleven er daar niet zo veel van over. In die barrage bleven tijdens mijn rit alle balletjes liggen en had ik ook nog eens de snelste tijd. Niet alleen mijn verdienste, maar zeker ook die van mijn vrouw Tineke. Zij staat altijd achterop als groom en is erg goed in haar werk. ’s Avonds hebben we een feestje gehouden; je wordt tenslotte niet iedere week kampioen op de Hippiade.”

Pure ontspanning
Al vanaf hun trouwdag hebben Henk en Tineke pony’s. Voornamelijk Welsh B-tjes en hiervan is voor volgend jaar weer een aantal merries drachtig. Zowel Tineke als hun beide dochters hebben onder het zadel gereden. Daar waagde Henk zich niet aan. “Ik vond vooral mennen mooi om te doen. Ik ben ermee begonnen toen onze zoon tijdens een verloting op een ruiteravond een Welsh A-veulen won. Hij wilde er niets mee, dus toen heb ik het veulen overgenomen. Eenmaal volwassen heb ik hem ingespannen. Ik had een eigen installatiebedrijf en was overdag altijd heel druk, dan was ’s avonds een rondje mennen met die pony’s pure ontspanning.”

Fijn en werkwillig
“Ik heb ook gemend met een vierspan B-pony’s en nu dus met Django en Roman. Het zijn allebei ruinen en dat maakt ze toch wat makkelijker dan merries om mee te rijden. Ze zijn 8 en 9 jaar en 1.54 m hoog, een mooie maat. Het zijn eigenlijk E-pony’s, maar voor het mennen vallen ze onder de paarden. Ze hebben een heel fijn en werkwillig karakter. Zo’n drie keer per week span ik ze in. In aanloop naar de Hippiade was dat wat vaker. Ik oefen veel dressuur met ze, want dat is natuurlijk de basis. Als ze dressuurmatig niet goed lopen kun je er niets mee, maar marathon en vaardigheid vind ik veel leuker om te doen. Een keer in de veertien dagen volg ik een verenigingsles bij PSV Noord Veluwe. In de winter rijd ik nog wat dressuur- en vaardigheidswedstrijden, maar geen indoormarathons, want dan worden mijn pony’s veel te heet. Ik ga wel af en toe naar zo’n wedstrijd kijken. Of ik het nu zelf doe of ik kijk ernaar, mennen is een prachtige sport!

GJ voor MenSport

Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Goud voor Anouk de Haas op EK Jeugd

0
Prijsuitreiking

Stoere stippels niet te stoppen!

Ze ging naar het EK Jeugdmennen voor de ervaring en om fijn te rijden, maar kwam thuis met een gouden medaille; Anouk de Haas uit Warmond. In het Franse Sélestat domineerde zij met haar stoere stippels de rubriek Young Drivers.

Drie pony’s nam ze mee naar het EK: allrounder Rocky, Highspeed voor de onderdelen dressuur en marathon en Quirino als vaardigheidsspecialist. Anouk: “Het was voor mij niet alleen mijn eerste internationale wedstrijd, maar dan ook meteen een EK, dus wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik ervan moest verwachten. In aanloop ernaar toe heb ik veel geoefend en wat extra lessen genomen bij mijn trainer, Bram Chardon. De pony’s waren goed in vorm toen we dinsdag in alle vroegte afreisden naar Frankrijk. Mijn moeder had mijn zus als gezelschap en reed met de kleine vrachtwagen en daarachter nog een aanhanger. Ik ging samen met mijn groom Amanda van Adrichem met onze bus en daar nog een caravan achter. Het was negen uur rijden en daar zag ik best tegenop, maar dat is me alles meegevallen en de pony’s kwamen fit van de wagen.”

Samen met de stippels

Mooi begin
“Op woensdag was de veterinaire keuring en kregen we het sein ‘Fit to compete’. Ik heb ze alle drie in enkelspan getraind, daarna hebben we de marathon voor de eerste keer verkend. Op donderdag heb ik nog een keer geoefend met mijn dressuurspan. De dressuurproeven op dit EK waren verdeeld over donderdag en vrijdag. Ik was op vrijdag de een na laatste starter, om 17.20 uur. Zo goed als iedereen was al geweest en ik werd alleen maar zenuwachtiger tijdens het wachten. Toch ging de proef heel goed. Bij aanvang waren ze iets kijkerig op de omgeving, maar al snel was dat over, waren ze goed bij de les en maakten we geen foutjes. Hierin werd ik eerste, een mooi begin van de wedstrijd.”

Zenuwachtig
“In de marathon de volgende dag waren ze fijn te sturen en aan het einde ervan niet leeg, dat was voor mij heel belangrijk. Het was best een pittige marathon, goed op niveau gebouwd. Met lastige kuilen die het voor mijn pony’s extra zwaar maakten. Op zondag ging ik met een riante voorsprong, van vier balletjes, de vaardigheid in, maar ik was toch zenuwachtig. Dat was op zich niet raar, want ik ben zelfs zenuwachtig voor een oefenrondje vaardigheid. Tijdens het NK in Oirschot duwde mijn linkerpony tegen mijn rechterpony. In Lexmond ging dat weer goed en ik ben ook nog een keer bij Bram wezen oefenen en ook toen ging het prima, maar tijdens het EK deed Quirino het weer. En dat kostte ons drie balletjes. Gelukkig had ik hem voor poort tien weer onder controle. En toen hadden we dus goud!”

Anouk in actie

Landen
“Dat moest echt wel even landen, als je de ring uitkomt doe je gewoon je ding en dat is eerst de pony’s verzorgen. Maar als je dan tijdens de prijsuitreiking op de hoogste plek staat en je krijgt de medaille omgehangen, dan realiseer je het je pas. Fantastisch om mee te mogen maken, vooral ook omdat naast mijn moeder, mijn zus en mijn groom ook mijn vader erbij was. Alle winnaars kregen ook nog een prachtig tuig van een sponsor. ’s Avonds hebben we gezellig met z’n allen gegeten en de volgende dag zijn we naar huis gereden. Bij onze stallen hing een mooi spandoek, dus dat was leuk thuiskomen. Nu hebben de pony’s even vakantie. Ik hoef me sowieso niet te vervelen, want ik heb nog een vierjarige staan om te beleren.”

Zin in
“Ik kijk terug op een prachtige wedstrijd met een heel fijn team en een gezellige sfeer. Naast mijn team ben ik mijn trainer Bram Chardon heel dankbaar, want die heeft mij in de aanloop ernaar toe echt goed geholpen en voorbereid op het EK. En natuurlijk Johan van Veluw van Veluw Mensport. Hij heeft ons ontzettend goed geholpen en geadviseerd en mede daardoor heb ik deze prestatie kunnen neerzetten. Ik was ook heel blij met de hulp van Eric Couwenberg tijdens het EK. En ik heb al weer zin in volgend jaar, want dan mag ik nog een keer!”

GJ voor MenSport
Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

 

 

Nederlands Kampioen Raymond Letteboer naar het WK

0
Foto: Marleen Schepers

Van 8 tot en met 12 september vindt in Nederland voor het eerst in de geschiedenis het Wereldkampioenschap Tweespannen plaats. Onlangs werd bekend dat hierbij ook publiek aanwezig mag zijn. Nog een extra motivatie voor Raymond Letteboer om te proberen in het internationale veld bij de beste tien te eindigen.

Bij de regerend Nederlands Kampioen Tweespannen staat thuis deze maand alles in het teken van de voorbereiding op het WK, dat wordt gehouden op het Equestrian Centre De Peelbergen in het Limburgse Kronenberg. Drie uur rijden met de vrachtwagen voor de menner uit Oud-Ootmarsum. “Wij zijn gewend om ver te moeten rijden, daar houden wij altijd rekening mee. Maar dat zou voor ons nooit een reden zijn om weg te gaan van waar we nu wonen. Dit is echt een paardenregio, bijna iedereen heeft een of meerdere paarden aan huis staan. Limburg wordt gepromoot als de paardenprovincie van Nederland, maar daar doet Twente echt niet voor onder. Er wordt hier volop onder het zadel gereden en gemend. Door zowel professionals als amateurs. Nog een voordeel: Ik hoef maar een paar honderd meter met de paarden over de weg en dan ben ik in het bos. Voor de paarden een mooie afwisseling in de training. Mijn wedstrijdpaarden zijn momenteel Guus (v.Sandreo) en Charlie (v.Vivaldi) voor de dressuur en daarbij Viandor (v.Koss) als vaste waarde voor de marathon- en vaardigheid.”

Steeds aanpassen

Management is voor wedstrijdpaarden natuurlijk heel belangrijk: “We vragen wel wat van onze paarden, dus kijken we heel goed naar wat ze nodig hebben. Ze moeten willen werken en fris blijven voor het WK. We kijken steeds naar het voerrantsoen en passen het aan waar nodig. Er komt regelmatig een tandarts, een osteopaat en de dierenarts houdt middels bloedonderzoek de vinger aan de pols. En natuurlijk heb je ook geluk nodig. Enige tijd geleden hadden we een prachtig paard, Blues, helemaal klaar voor de wedstrijden toen hij in de wei zijn been brak. Dan heb je heel veel energie en tijd in zo’n paard geïnvesteerd en is het ineens voorbij. Het vergt enorm veel tijd om een fijn span wedstrijdpaarden te krijgen.”

Druk met paarden

In coronatijd had Raymond het extra druk: “Drie dagen in de week werk ik bij Horsefriend. Dit bedrijf bouwt paardenstallen, legt rijbanen aan en zet omheiningen. Toen corona kwam viel het werk even stil, maar vervolgens werd het drukker dan ooit. Alsof iedereen die vanuit huis ging werken, het thuis allemaal ook goed voor elkaar wilde hebben. En omdat mensen door thuis werken dit door het hele land kunnen doen, zijn er in de omgeving veel huizen verkocht aan paardenliefhebbers. Daar kregen we ook veel werk van. De overige dagen ben ik druk met paarden. Niet alleen met mijn eigen paarden, want ik beleer ook paarden voor andere eigenaren. Daarnaast geef veel menlessen. Zowel op een vereniging als privélessen. Ik geef les aan alle leeftijden, maar jonge mensen vind ik heel leuk. Die zijn zo leergierig en enthousiast.

Fijne sponsors

In 2001, 2006 en 2010 werd ik eerder al Nederlands Kampioen. Dit jaar ging ik naar het NK in de hoop dat er een podiumplek inzat. Thuis deden de paarden het super goed, maar dat moet op wedstrijd ook allemaal nog maar gebeuren. Dressuur is niet mijn sterkste punt, maar we hielden mooi aansluiting met het veld, zowel de marathon als de vaardigheid liepen vervolgens heel fijn. En mocht ik aan het einde van de dag als kampioen opstellen. Deze sport kan ik alleen maar op dit niveau uitoefenen, omdat ik een paar hele fijne sponsors achter me heb. Dat is heel plezierig, want echt prijzengeld hebben we bij de Tweespannen jammer genoeg niet.”

Bij de beste tien

“Tijdens de coronaperiode heb ik thuis goed doorgetraind. Vorig jaar had ik de keuze om in te schrijven voor het NK of mee te doen aan de internationale wedstrijd in het Duitse Lähden. We zitten hier aan de Duitse grens en Lähden is hier maar een uurtje vandaan, dus schreven we daar voor in. Een goede keuze, want het NK werd op het laatste moment afgelast en in Lähden werd het een prachtige wedstrijd. De eerste wedstrijd daar heb ik gewonnen en in de tweede wedstrijd, het Duitse Kampioenschap, werd ik tweede. Mijn streven voor het komende Wk is eindigen bij de beste tien. In zo’n groot en gerenommeerd gezelschap gaan voor een podiumplek is misschien geen reëel doel. Zeg nooit ‘nooit’, maar bij de beste tien van de wereld horen is ook al geweldig!”

Unieke gelegenheid

Tijdens de twintigste editie van het WK Tweespannen is het de verwachting dat er tussen de zeven en negen deelnemers per land zullen meedingen naar de wereldtitel. De organisatie is er volledig op ingericht om de 100 tweespanrijders te kunnen ontvangen. Met als uitgangspunt dat na een periode van weinig wedstrijden vanwege corona zo veel mogelijk tweespanrijders de gelegenheid krijgen om te starten op dit prachtige WK. Met name voor de Nederlandse menners is dit een unieke kans om voor het eerst in de geschiedenis op eigen bodem te excelleren.

Internationaal van hoog niveau

Het jurycorps op het WK bestaat uit een internationaal panel van zeer hoog niveau, geleid door voorzitter Anne Marie Turbé uit Frankrijk. Het corps wordt gecompleteerd met Andrew Counsell (Groot-Brittannië), Pia Skar (Denemarken), Barry Capstick (Ierland) en Jan-Erik Pålsson (Zweden). De zeer ervaren WK-parcoursbouwer Jeroen Houterman uit het nabijgelegen Meterik is verantwoordelijk voor het ongetwijfeld uitdagende parcours.

Spectaculair & spannend

De wedstrijd begint op woensdag 8 september met de veterinaire keuring van de paarden, gevolgd door de dressuur op donderdag 9 en vrijdag 10 september. Op zaterdag 11 september is de spectaculaire marathon en op zondag 12 september weten we na de spannende vaardigheid wie de individuele-en teammedailles in ontvangst mogen nemen. Naast de sport is er voor ieder wat wils. Zo is er een basisscholenprogramma, een Seniorendag, een Businessdag, Bixie-wedstrijden en het gezellige Liefde Emotie Food-Festival.
De voorverkoop is inmiddels gestart! Kijk voor meer informatie en om kaarten te bestellen op www.limburg2021.nl

Gemma Jansen voor MenSport
Geen overname zonder bronvermelding

 

Komt dat zien: de mooiste boerenwagens

0
SONY DSC

Het mag weer! Door coronaperikelen is het al even geleden, maar zaterdag 11 september is het weer zo ver. Dan worden tijdens de Nationale Monumentendag de mooiste boerenwagens ter wereld gepresenteerd. Deze vaak gebeeldhouwde wagens zijn het fraaie erfgoed van het voorbije boerenleven in de Alblasserwaard, de Tielerwaard , de Vijfheerenlanden en de Bommelerwaard.

Kunstschatten

Deze rijdende nationale kunstschatten zullen, mits het weer het toestaat, allemaal buiten opgesteld staan. Vanaf 11:00 uur is publiek van harte welkom via de ingang Noordenstraat aan de Oost-Kinderdijk 341, 2953 CN Alblasserdam. De toegang en de koffie zijn gratis. Jan van Asperen heeft van het restaureren van deze prachtige wagens zijn levenswerk gemaakt en niemand kan er dan ook meer over vertellen! Dus ga vooral kijken en genieten van dit specifiek stukje Nederlandse cultuur.
Info: https://boerenwagens.nl/

DK Oost: Sterke prestaties en super sfeer

0

Eigenlijk stond het Kampioenschap van mendistrict Oost gepland op 10 juli in Putten, maar omdat er op dat tijdstip meerdere belangrijke evenementen op de kalender stonden, werd dit verplaatst. In allerijl werd op zoek gegaan naar een locatie waar de menners op 7 augustus terecht zouden kunnen.

Zo kwam het bestuur van het mendistrict uit bij de familie Van Tuijl in Neerijnen. Kees van Tuijl: “René Schuiling vroeg of het hier bij mij kon en dan weet hij dat hij de goede te pakken heeft, want ik kan toch geen ‘nee’ zeggen. Het was kort dag allemaal, maar het is gelukt!” Zo kon Kees in zijn achtertuin genieten van mooie mensport. Normaliter is zoon Gerco ook een enthousiaste deelnemer, maar hij was naar de SneekWeek, ook leuk natuurlijk.

Kaf van het koren

Aan het begin van de wedstrijd miezerde het even en aan het einde van de dag barstte de regen los, maar eigenlijk was het de hele dag prachtig weer; een strakke blauwe lucht en niet te warm om te presteren. Voor de dressuurproeven waren zes ringen neergelegd en de bodems waren fijn te rijden. Het vaardigheidsparcours was van Govert de Koning. Hij wist het kaf goed van het koren te scheiden, want alleen de allerbesten bleven foutloos. Het blijft overigens wel een enorme opgaaf om een uitdagend parcours te bouwen voor zowel mini-Shetlanders als grote paarden. Wat ook opviel was de sfeer; iedereen was duidelijk blij om weer een keer ‘echt’ op wedstrijd te mogen na al het coronagedoe.

Terug van weggeweest

Een van de deelnemers was Janneke den Hartog met Anke van de Lage Landen. Zij werden drie jaar geleden kampioen in de klasse Z op de Hippiade. Terwijl ze volop aan het trainen waren voor de overstap naar de klasse ZZ kreeg Anke te maken met een blessure. “Anke bleek last te hebben van een hernia en artrose en liep daardoor onregelmatig. Ze heeft anderhalf jaar weinig tot niets gedaan en werd een paar keer behandeld door een osteopaat. De rust en de behandelingen hebben haar goed gedaan, want inmiddels loopt ze weer als een zonnetje. Natuurlijk is ze nog niet terug op haar oude niveau, maar ze komt er weer aan!” Indruk in de vaardigheid maakte onder meer ook Natasja Verheul-Zegel met haar Peerke van het Apeldoornsch Gerij. Zij bleef als enige in haar rubriek, de ZZ, foutloos en binnen de tijd en sleepte zo de titel binnen.

Dubbelslag

Studente criminologie Geke Blokland uit Utrecht sloeg een dubbelslag. Met paard Dutch Design pakte ze de kampioenstitel in de B-dressuur en verdiende tevens een startplaats op de Hippiade in de L-vaardigheid. Met haar ‘ouwe’ trouwe Ronnie werd ze eerste in de Z-dressuur en vierde in de Z-vaardigheid. Geke is begonnen met rijden onder het zadel. “Met mijn paard Armando reed ik in de M2-dressuur. Een super fijn dressuurpaard, die helaas last kreeg van een blessure. Daar moest ik dus afscheid van nemen. Mijn vader liep destijds veel bij Nico Avezaath en die had altijd wel paarden op stal, waarmee ik kon rijden. Op een keer zei hij: “ik heb een hele goede pony staan, maar hij is voor de cursisten van het koetsiersbewijs veel te druk. Kijk maar wat jij ermee kunt. Je mag hem verkopen of houden!” Dat laatste heb ik uiteindelijk gedaan, want zowel mijn vader als ik konden en kunnen er heel goed mee overweg. Ronnie was voor mij te klein om op te rijden. Mijn vader mende ermee en dat ben ik toen ook gaan doen. Daar heb ik nog steeds veel plezier in, maar ik kreeg op gegeven moment ook weer zin om onder het zadel te rijden, dus keek ik regelmatig op Marktplaats naar te koop aangeboden paarden. Op gegeven moment kwam ik een advertentie tegen van een paard wat en onder de man en voor de wagen was beleerd. Dat was Dutch Design, hij sprak ons heel erg aan toen we bij hem gingen kijken.

Iets teveel pit

Zijn eigenaresse had er recreatief mee gereden, maar eigenlijk had hij voor haar iets teveel pit. We hebben hem van haar gekocht en tot nu toe zijn we er heel blij mee. Hij doet graag een beetje waar hij zelf zin in heeft, maar hij is altijd vrolijk en nooit gemeen. Daarnaast is hij super verkeersmak en dat is fijn, want als we in de bossen willen rijden moeten we eerst een stukje over de weg. Dutch Design is een American Saddlebred. Hij was goedgekeurd voor de dekdienst, maar inmiddels geruind. Over de wedstrijd in Neerijnen had ik een heel goed gevoel. Naast een oefenwedstrijd in Putten was dit de eerste keer dat hij van huis was en op wedstrijd. Hij was echt braaf en deed heel goed zijn best in de proeven. Voor de rest ben je natuurlijk altijd afhankelijk van de jury, maar zij bleken ook enthousiast over hem. De punten van Ronnie in het Z waren niet zo hoog en terecht, want een aantal oefeningen ging de mist in. Hij maakt makkelijk spanning en het doel was om hem meer ontspannen door de proeven te loodsen, dat lukte wel. Dus ook over zijn verrichting had ik een goed gevoel. Mijn ouders wonen in Putten en hebben daar de paarden aan huis staan. Twee keer in de week en in het weekend rijd ik van Utrecht naar Putten. Ik krijg menles van Jan de Boer en onder het zadel doe ik mee aan de les van rijvereniging Het Gouden Hert. Ik ga me nu met allebei voorbereiden op de Hippiade. Daar ga ik heen met hetzelfde doel als naar Neerijnen: lekker rijden en gewoon mijn best doen!”

https://www.mendistrictoost.nl/files/dk2021/UitslagDKVaardigheid2021.pdf

https://www.mendistrictoost.nl/files/dk2021/UitslagDKDressuur2021.pdf

Tekst en foto’s: Gemma Jansen

Overname zonder bronvermelding en toestemming via info@mensport.nl niet toegestaan.

Liesbeth van der Wal naar de Hippiade

0

Zaterdag 17 juli vonden bij menvereniging Noordwolde op de mooie terreinen van de Zuidstroom de Noordelijke Kampioenschappen plaats. Vijftien aanspanningen werden aan het einde van de dag in Vinkega gehuldigd.  Eén van hen was Liesbeth van der Wal.

Liesbeth van der Wal

Voorafgaande aan de kampioenschappen van mendistrict Noord had Liesbeth van der Wal zichzelf één opdracht gegeven en dat was: in de buurt blijven van professioneel menner Rudolf Pestman. Die opzet slaagde zo goed, dat de menster uit Creil aan het einde van de dag het kampioenslint in de klasse Z mocht ophalen. Tevens kreeg Liesbeth een uitnodiging voor de Hippiade mee naar huis.

Niet verwacht

Ze had dat niet helemaal verwacht: “Over onze eerste proef was ik heel tevreden. Rykman liep er lekker overheen, maar de tweede proef ging voor mijn gevoel iets minder: de impuls was er wat uit en ik moest er meer aan rijden. De omstandigheden waren helemaal goed, want ik mocht ‘s ochtends al starten en toen was de temperatuur prima. Ik wist na afloop van de proeven eigenlijk niet zo goed wat ik ervan denken moest en de concurrentie in die zware klasse was ook behoorlijk zwaar. Vervolgens werd ik eerste en daar was ik natuurlijk heel blij mee.

Rudolf Pestman
Rudolf Pestman

Rykman

Ik heb Rykman als driejarige hengst gekocht. Hij was net onder het zadel en aangespannen beleerd, voor de rest heb ik hem zelf opgeleid. Als hengst is hij niet lastig, hooguit brult hij een keer, en ik kan alles met hem. Hij is heel betrouwbaar. Mijn zoon kan ook goed overweg met hem, maar mijn man iets minder. Je moet wel consequent zijn in wat je doet met of wil van hem, maar dat is niet anders dan met kinderen en daar heb ik er vier van. Dus ik heb wel wat ervaring!

Paul Versluis en Udo de Haan

Ik les afwisselend bij Paul Versluis en Udo de Haan, maar dat doe ik richting de Hippiade niet vaker dan normaal. Als voorbereiding train ik thuis rustig door, longeer Rykman af en toe of maak een buitenrit met hem. Ik wil noch hem noch mijzelf te veel druk opleggen. Ik ga voor een plek bij de eerste helft, dan heb ik mijn doel bereikt. Eerder ben ik met andere paarden al een keer kampioen geworden op de Hippiade, in de klasse L en de klasse Z, maar alles is een momentopname, afhankelijk van de vorm van de dag en niet te voorspellen. In verband met corona mogen we maar één proef rijden. Dat vind ik wel jammer, want als je de eerste proef verknalt, dan heb je altijd nog een kans met een goede tweede proef.

Helpen

Na de Hippiade zijn mijn punten in het Z met Rykman op. Ik bouw mijn training dan even af en na een rustperiode gaan we ons voorbereiden op de overstap naar de ZZ. Ook ga ik dan starten met mijn jonge paard, Aat van de Wolwarren. Hij was nog hengst toen we hem kochten, maar was daarin minder makkelijk dan Rykman, dus dan moet je verstandig zijn. Hij is onlangs dan ook geruind. Onze tweede zoon werkt als pikeur, daarom hebben we thuis tevens een aantal dravers op stal, die hij traint en waarmee hij volop koerst. Hij klimt ook wel eens op de bok bij Rykman en Aat. Dravers zijn heel vlug en eigenlijk vindt hij Friese paarden dan ook te mak en te langzaam, maar hij wil mij gelukkig wel altijd helpen!”

Tekst: Gemma Jansen
Foto: Lenus van der Broek

Overname zonder bronvermelding en toestemming via info@mensport.nl niet toegestaan.

Positief jurycommentaar op meetmoment in Schalkhaar

0

De familie Reilink in Schalkhaar bestaat uit pur sang-paardenmensen en runt een grote paardenhouderij. Niet vreemd dus dat zij afgelopen zaterdag en zondag gastvrijheid verleenden op hun thuisterrein aan de Baarler Marsweg aan een aantal menners voor een officieel meetmoment.

De deelnemers konden bij menvereniging Deventer ’85 twee dressuurproeven rijden en een vaardigheidsparcours. Bert Reilink, zelf enthousiast menner, fungeerde zondag als jury. Hij was na afloop heel positief: “Alle aanspanningen zagen er allereerst topverzorgd uit. De pony’s en paarden waren perfect getoiletteerd en daaraan kon ik dan ook de nodige 9-ens kwijt. Daarbij werd er heel secuur gereden, netjes op de letter en met correct uitgevoerde oefeningen.”

Extra trainen in coronatijd

Bert vervolgt: “Het leek wel of er tijdens de coronatijd extra veel geoefend was op de dressuur, die was bij alle aanspanningen strak voor elkaar. Ik heb zelfs een paar menners meer dan 200 punten kunnen geven. Onder meer aan Heleen Vegterlo met Riannetje (foto). Deze bonte pony is keurig opgeleid en een klasse apart wat beweging aangaat. Ook de Friese merrie Wijtske DL viel positief op. Zij bewoog met veel afdruk en kracht door de ring en bleef daarbij mooi stil in de aanleuning. Een plezier om naar te kijken.

‘Best warm’

Ik zou over deze wedstrijd niet iets negatiefs kunnen zeggen, alleen dat het me opviel dat de meeste pony’s en paarden in de tweede proef wat minder actief waren. Waarschijnlijk omdat het best warm was en voor de meesten was het ook weer de eerste keer van huis. Ze vonden het dan toch weer een tikje spannend en dat vreet natuurlijk energie.”

Twee uur onderweg

Renate Roling van Dressuur- en menstal Laurena kwam helemaal uit Nieuwendijk. Twee uur rijden met de vrachtwagen naar Schalkhaar: “Mijn zus Laura ging mee als groom. Zij rijdt onder het zadel, maar ik ben daar enige tijd geleden mee gestopt vanwege rugproblemen. Mennen gaat prima en ik vind het heel erg leuk.”

Friezenfan

Met Oukje fan it Hiem reed ze een L-proef. “Het hengstveulen van Oukje is vier maanden oud, dus hij ging ook mee naar de wedstrijd. Ook met Wijtske DL startte ik in de klasse L. Zij is pas vijf jaar en vond het allemaal nog wat spannend. Zeker toen het wat drukker werd met losrijden. Ze was een beetje moe in de tweede proef. Inmiddels is ze een paar maanden drachtig;  ze is te mooi om niet mee te fokken.”

In de regen

Freddy Avezaath, zoon van de bekende Nico, deed zowel op zaterdag als zondag mee met zijn pony’s Verdi en Senna. Vanuit de Betuwe was het ook een stevige rit naar Schalkhaar. “Onlangs heb ik de vrachtwagen en het presentatierijtuig van mijn vader overgenomen. Ook de tuigen mocht ik bij hem ophalen. Dit meetmoment was een ideale gelegenheid om alles uit te proberen. Vooral ook omdat het twee dagen achter elkaar was.”

Scherp én ontspannen

Zaterdag moest Freddy in de regen rijden, en was hij na afloop niet tevreden. Zondag liep het allemaal al veel fijner. “De pony’s zijn nu acht en negen jaar, een mooie leeftijd om mee te kunnen werken. Ze zijn wat verschillend van aard; de een is wat scherper dan de ander. De kunst is om de ene scherp te krijgen en tegelijkertijd de ander ontspannen te houden. Maar het gaat steeds beter en ze gaan echt samen spannen. Ik ben heel blij met ze!”

In de volgende MenSport ziet u bijna alle deelnemers aan dit evenement op de foto in de rubriek Meetmoment in Beeld.

Bron: Redactie MenSport, overname zonder toestemming en bronvermelding niet toegestaan.

Edwin van der Graaf en Anne van Dijk nieuwe eigenaren locatie PSC De Dijkgraaf 

0

Vanaf 1 juli zijn Edwin van der Graaf en Anne van Dijk officieel de eigenaren van PSC De Dijkgraaf in Ouddorp. Hiermee gaat een lang gekoesterde wens van beide in vervulling.

Edwin en Anne zijn sinds enkele jaren gehuisvest in het Zuid-Hollandse Ouddorp, aan de Hofdijkseweg. Hier vinden manegelessen plaats, bieden ze pensionstalling aan en leiden ze men- en rijpaarden op. Edwin geeft daarnaast menlessen en kan naar hartenlust met zijn vierspan trainen.

Enorm dankbaar

De overname is in deze tijd extra bijzonder, omdat de meeste bedrijven het vanwege de coronacrisis niet makkelijk hebben. Op de manege werden de afgelopen maanden tal van activiteiten, battles en competities georganiseerd. Zo bleven de klanten, terwijl ze niet naar de manege mochten komen, toch betrokken bleven bij PSC De Dijkgraaf.

“Dankzij onze trouwe klanten en volgers hebben we de manege draaiende kunnen houden”, vertelt Anne. “Daar zijn we iedereen, en met name ook de vele vrijwilligers en vaste pensionklanten, enorm dankbaar voor.”

Naar het WK

Edwin heeft de ambitie om dit jaar met zijn tuigpaarden deel te nemen aan het Wereldkampioenschap voor vierspanmenners. Dat werd aanvankelijk vanwege de coronacrisis afgelast, maar gaat nu toch door, van 5 tot 11 oktober in Valkenswaard.

“Dat we deze locatie aan de Hofdijkseweg nu hebben kunnen overnemen, geeft een gevoel van zekerheid”, legt Edwin uit. “Het is super dat we wat we de afgelopen jaren hebben opgebouwd nu op deze voet kunnen voortzetten. Tijdens het najaarsmenspektakel op 26 september a.s. gaan we dit natuurlijk vieren.”

Persbericht PSC De Dijkgraaf

Geslaagde trainingsdag jeugd Mendistrict Oost

0
trainen vaardigheid parcours

Maar liefst 29 jeugdmenners meldden zich op zaterdag 27 juni in Wierden op het schitterende terrein van de Eschruiters. Ze spanden hun pony’s of paarden in voor een training die Mendistrict Oost voor haar jeugdmenners verzorgde.

Voor herhaling vatbaar

Voorzitter Wim Veldboom kijkt met een goed gevoel terug op deze dag. ,,Ik heb alleen maar stralende gezichten gezien bij de jonge menners en ook de ouders waren enthousiast. Zo’n dag is zeker voor herhaling vatbaar.”

Drie onderdelen

Medeorganisator Arjan Kleinjan deelde de menners in groepjes van 2 in. Zo kregen ze eerst een half uur dressuurles van Jeanette Veldboom of René Schuiling. Jeanette nam de enkelspannen voor haar rekening en René de tweespannen. Arjan Kleinjan had een voor iedereen goed te rijden vaardigheidsparcours gebouwd. Wim Veldboom liet de menners eerst door een paar poorten sturen waarbij hij aangaf niet te veel meters te maken als dat niet nodig is. Daarna reden de menners het parcours een keer op tijd. Na het halfuurtje vaardigheid konden de menner en hun pony’s of paarden even op adem komen en hun bodyprotector aan doen voor het laatste onderdeel, de marathon.

Tips en tricks

Mark Weusthof sprak de menners eerst aan en vroeg naar hun ervaringen in de hindernissen. Na de drie hindernissen eerst een keer in een vlot draftempo gereden te hebben, gaf hij de jonge menners tips en tricks om het vervolgens op snelheid te proberen. Het was leuk om te zien dat Mark de combinaties door de hindernissen begeleidde en aangemoedigde. De meer ervaren combinaties hoefden van de nuchtere Twent niets te veranderen en mochten vooral genieten.

Mendistrict Oost
Mark Jan Vink