Home Auteurs Posts van Gemma Jansen

Gemma Jansen

41 POSTS 0 REACTIES

Marijke en Rodinde onverslaanbaar

0

Het WK Pony’s in het Franse Haras du Pin was voor Nederland een groot succes: drie gouden medailles, één voor Team NL en individueel voor Marijke Hammink en Rodinde Rutjens. Brent Janssen won zilver en het brons ging in de rubriek naar Jan de Boer. Geweldige prestaties!

Marijke Hammink, winnares van de gouden medaille bij de Vierspannen arriveerde vanmorgen na een reis van bijna twaalf uur weer bij haar stal in Bornerbroek. Tijd voor een feestje is er nog niet geweest, maar de menster heeft genoten afgelopen week. “Je hebt er maanden van tevoren naar toegewerkt en gaat er natuurlijk heen om zo goed mogelijk te presteren, maar elke wedstrijd is een wedstrijd op zich. Je kunt van alles hopen, maar het moet dan ook nog zo uitkomen.”

Mooi constant

“In de dressuur gingen we goed van start. Mijn span liep mooi constant en ik was tevreden. Bij een aantal juryleden stond ik eerste, alleen een Duitse jury plaatste mij op een achtste plaats. Uiteindelijk stond ik na de dressuurproef derde. Ik reed met Teun, Wesley, Piet en Kees. De laatste pony heb ik voor de marathon en de vaardigheid verruild voor een pony uit mijn indoorspan, Max. Dit pakte goed uit.  Het was een pittige marathon; technisch maar ook wat betreft het uithoudingsvermogen van de pony’s. Gelukkig had ik daar van tevoren goed op getraind. Natuurlijk mag er best wat inzitten in zo’n marathon, het gaat immers om een Wereldkampioenschap. Op zondag viel er af en toe regen, maar toen ik de vaardigheid moest rijden was het droog. Ook een pittig parcours; de tijd stond best krap en door de vele wendingen en weinige lange lijnen moest je echt het tempo erin houden om aan die tijd te komen.”

Beter wordt het niet

“We zijn met een hele club naar Haras du Pin gegaan: mijn ouders, mijn partner Henk, een goede vriend Wolter en zijn vrouw Thea en als extra groom Jorn Elburg. In de dressuur waren mijn moeder en Thea mijn grooms en de andere onderdelen stond Henk en mijn moeder achterop de wagen. Er hebben veel mensen met ons meegeleefd en bij thuiskomst was ons huis heel mooi versierd. Twee jaar geleden won ik op het WK zilver en nu dan goud. Beter worden gaat het niet, dus ik ga er voorlopig echt van genieten!”

Rodinde Rutjens

Niet te voorspellen

Regerend Wereldkampioen Tweespannen, Rodinde Rutjens ging voor een top drie-klassering naar Frankrijk: “Of dat haalbaar was, was niet te voorspellen, want ik had voor de dressuur een nieuwe pony bij me. Een Welsh-ruin van Orchard Red Prince, samen met Heitrak’s Marvin mijn favoriete vaderpaard. Deze Brody liep pas zijn derde wedstrijd. De eerste was het NK, de tweede was twee maanden geleden op de internationale proefwedstrijd op Haras du Pin en nu dan het WK. Voor de onderdelen marathon en vaardigheid spande ik Nike en Bruno in. De laatste liep tijdens de dressuur naast Brody. Over de dressuurproef was ik supertevreden, natuurlijk zijn er altijd verbeterpunten, maar het span liep gewoon heel fijn.”

Zwaarder dan verwacht

“Ik was wel heel blij dat ik twee maanden eerder had meegereden op dezelfde locatie, want de zandbodem was in de dressuurpiste toch zwaarder dan verwacht. Dus daar kon ik mijn span op aanpassen. Qua marathon waren de hindernissen de vorige wedstrijd iets ruimer opgezet. Ik kwam er toen ook achter dat in de trajecten de pony’s geen rust kregen, omdat je steeds bergopwaarts moest rijden. Als je bergachtig woont, ben je daaraan gewend maar bij ons in Weert is alles vlak. Ik ben wel extra gaan trainen op conditie en dat heeft zijn vruchten afgeworpen.”

Kort niet beter

Voor de marathon op het WK had je grote pony’s nodig voor de trajecten en voor de best wel krappe hindernissen mochten ze dan weer kleiner zijn. Tijdens de vorige keer had ik al geleerd dat de kortste lijnen beslist niet de beste lijnen waren, want zo kort en heel veel draaien kost de pony’s heel veel energie. Het was beter om de pony’s vloeiend te laten doorlopen, dan maar wat extra meters. Die beslissing pakte heel goed uit. We hadden het geluk dat het droog was toen we de vaardigheid reden, maar er stonden wel sporen in het zand zo verzadigd was de grond en hier en daar stond er zelfs water op. De koets kon hierdoor amper schuiven dat was dan weer een voordeel.

Genieten

In het parcours moesten we veel draaien en dat in een hoog basistempo. In de dressuur en de marathon stond ik tweede en ik wilde het heel graag afmaken in de vaardigheid. We zijn vanochtend pas thuisgekomen. De hele dag zijn er mensen langsgekomen om mij te feliciteren; onwijs gaaf natuurlijk. Tussendoor hebben we de pony’s op de wei gezet, de vrachtwagen uitgepakt, maar met al die visite is het van opruimen nog niet gekomen. Maar genieten van koffie en een stuk vlaai samen met al die mensen is na coronatijd natuurlijk al een cadeau op zich. En natuurlijk ook genieten van die gouden medaille, die hier een heel mooi plaatsje gaat krijgen!”

Foto’s: privébezit Rodinde Rutjens

Goede prestaties vierspannen op WK

0
Marijke Hammink

Drie dressuurdagen waren nodig op het Wereldkampioenschap Ponymennen in het Franse, Le Pin au Haras om alle aanspanningen te beoordelen. Op de derde dressuurdag kwamen de vierspannen aan de start.

Na goede prestaties door de Nederlandse en Belgische menners in de rubrieken enkel- en tweespan lieten deze landen ook in de rubriek vierspan hun visitekaartje achter. Zo begon Marijke Hammink, op het vorige WK in 2019 nog winnares van de zilveren medaille, haar deelname aan haar derde wereldkampioenschap met een hele fijne proef. Helaas bleken de juryleden niet op één lijn te zitten. Twee ervan zetten Marijke op de eerste plaats, maar het Duitse jurylid Klaus Christ beoordeelde haar optreden veel lager, als achtste. Met een totaalscore van 69.4% staat de rijdster uit Bornerbroek in aanloop naar de marathon nu op een gedeelde derde plaats. Deze klassering deelt zij met de voor België uitkomende Tinne Bax. Nederlander Jan de Boer zit beide dames op de hielen en staat op een vijfde plaats, nadat zijn dressuurproef met 68,5% werd beloond. Ook de Belgische Julien Vanhoenacker aast nog aansluiting met de top en staat voorlopig op een zevende plaats. Opvallend is de hoeveelheid Welshpony’s, waarmee goed wordt gemend.

Tinne Bax

Van alles veranderen

In het landenklassement is Zwitserland lijstaanvoerder en staat Nederland voorafgaand aan de marathon voorlopig op de tweede plaats. Op de voet gevolgd door België en Duitsland. Het Nederlandse team verdedigt in de landenwedstrijd het WK-zilver dat in 2019 werd gewonnen. Een landenteam bestaat op dit kampioenschap uit twee rijders per rubriek. Voor het teamresultaat telt steeds het resultaat van de beste enkelspanrijder, beste tweespanrijder en beste vierspanrijder per onderdeel. Het Nederlandse team wordt gevormd door enkelspanrijders Brent Janssen (Swolgen) en Milou Huisman (Putten), tweespanrijders Melanie van de Bunt (Lunteren) en Rodinde Rutjens (Weert) en de vierspanrijders Marijke Hammink (Bornerbroek) en Jan de Boer (Terwolde). In het klassement kan vandaag in de marathon natuurlijk nog van alles veranderen en datzelfde geldt voor de afsluitende vaardigheid op zondag.

WK Tweespannen: Ad Aarts blikt terug

0

MenSport had na het WK Tweespannen in Kronenberg nog enkele vragen aan bondscoach Ad Aarts, die inmiddels al weer onderweg is naar het WK Pony’s in Frankrijk. Weer een flinke autorit, waarin hij wel alle tijd had om onze vragen te beantwoorden.

Als je terugkijkt naar het WK, wat is dan je indruk?
“Al met al ben ik in de breedte goed tevreden met het resultaat. Alle drie de teamleden hebben bijgedragen aan het winnen van de bronzen medaille. Het was een mooi WK met veel deelnemers en er was goede sport. In de top twintig werd heel sterk gereden. De marathon was zwaar. De acht hindernissen waren technisch. Er zat genoeg lengte in de hindernissen en dat vraagt wat van de conditie en het uithoudingsvermogen van de paarden. De route was ingewikkeld genoeg, daarbij moesten de menners echt wel hun intelligentie en geheugen aanspreken. De afsluitende vaardigheid mag zonder meer pittig worden genoemd. De tijd stond krap en was geen foutloze rijder. Dan krijg je de echte verschillen in het klassement en dat is het mooie eraan. Het parcours was zeker WK waardig, maar er had voor mij best nog een lange lijn in mogen zitten. Het parcours was 680 m dus dat had gekund. In zo’n lange lijn worden sommige paarden minder makkelijk te controleren en te besturen en dan kun je nog meer het verschil maken en blijven de betere over.”

Stan van Eijk

Heeft Team NL optimaal gepresteerd?
“Stan van Eijk heeft een goede wedstrijd gereden. Hij had de tegenslag dat na de dressuur zijn paard geblesseerd raakte, dus toen moest hij de marathon en de vaardigheid in een andere opstelling rijden. Dat is gewoon dikke pech, anders was hij individueel nog wel voor een medaille in aanmerking gekomen, maar nu lukte dat niet meer. Heel knap dat hij derde werd in de vaardigheid en individueel nog zesde.

Antonie ter Harmsel

Van Antonie ter Harmsel had ik in dressuur een iets hogere score verwacht. Hij reed een voldoende proef maar met teveel kleine foutjes. Ook in de marathon liet hij hier en daar een steekje vallen, maar zijn vaardigheid was top. Hierin had hij zijn span super onder controle en liep het heel goed. Hij is zevende geworden. We moeten niet vergeten over wat voor een wedstrijd we het hebben; het is geen concours om de hoek met 25 deelnemers, maar een WK met 97 starters, de besten uit hun land.

Raymond Letteboer

Raymond Letteboer liet voor zijn doen een nette dressuurproef en ook een voldoende marathon zien. De vaardigheid is normaliter net iets beter, maar als het eenmaal niet vloeiend ging in dit parcours, kwam je niet meer fijn in het ritme. Over de dressuur wil ik nog wel kwijt dat we als Nederlanders niet overmatig gepunt zijn daarin. Lastig blijft dat het soms lijkt of de dressuurscores van andere wedstrijden, zoals onlangs in Valkenswaard, bij sommige juryleden in het hoofd blijven zitten en ze niet blanco beginnen aan een nieuwe wedstrijd. Daarom is het goed dat de dressuur binnenkort reglementair in percentages wordt beoordeeld, dat geeft iets meer ruimte.

Theo Timmerman

Theo was met een vijfde plaats de beste Nederlander. Tijdens de observatiewedstrijden heeft hij wat wisselend gereden, maar hij heeft een nieuw span met onervaren paarden. Zelf heeft hij juist heel veel ervaring en dat zie je wel aan de geweldige manier waarop hij zo’n span dan door het kampioenschap loodst.”

Waarom zijn de Hongaren zo sterk in het tweespan rijden?
De Hongaren winnen inderdaad heel vaak op EK’s en WK’s. Een van de redenen is, dat ze het in eigen land wat combinaties aangaat voor het kiezen hebben, want tweespan rijden is in Hongarije ongekend populair en erg groot. Daarnaast zorgen ze voor specialisten per onderdeel in hun team en ja, geld maakt zeker ook deel uit van het succes. Hierdoor verzekeren zij zich van goede training en goede paarden. In de paarden is momenteel wel een omslag gaande. Een goed menpaard moet karakter, kracht, uithoudingsvermogen en souplesse. Daarnaast slim en werkwillig zijn. Momenteel zie je nog heel veel tuigpaarden, die zijn met hun voorkomen en beweging geweldig in de dressuur, maar minder in de marathon en in de vaardigheid. Ik denk dat de topmenners langzaam gaan switchen naar een ander type warmbloed, wat mee kan komen in alle onderdelen.”

Martin Hölle

Is er nog iets wat je kwijt wilt?
“De sfeer onder de menners was heel erg goed. De organisatie was super voor elkaar en denk erom dat dat een klus is voor al die vrijwilligers. Er was ook voldoende publiek om zo’n groot terrein gezellig te maken, maar dat hadden er eigenlijk veel meer moeten zijn, want ik miste de meeste voor mij bekende enkelspan-, twee- en vierspanrijders. Mensport is in Nederland zo groot, maar daar zag ik in Kronenberg weinig van terug, terwijl ik dan denk: “bij zo’n evenement met zulke mooie sport wil  toch iedereen aanwezig zijn?”

Je maakt heel wat kilometers: van Kronenberg nu weer naar Le Pin au Haras voor het WK Pony’s en dan ook nog eens op de fiets over het wedstrijdterrein als je de deelnemers in ieder onderdeel volgt?
“Dat klopt, ik leg in de auto de nodige kilometers af, maar op wedstrijd heb ik sinds kort een elektrische fiets om iedereen te volgen en dat is een uitkomst!”

GJ voor MenSport

Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Paard en Erfgoed 2021

0
Gerbrand van Boven

Op 4 en 5 september werd in Frederiksoord weer Paard en Erfgoed gehouden, een sfeervol plattelandsfeest met een mooie markt, oude ambachten en authentieke aanspanningen, waarmee de nodige shows en demonstraties werden gegeven. Paarden hebben steevast een hoofdrol tijdens dit gebeuren en veel publiek komt dan ook speciaal op die paarden af. Deze zijn dan ook voor dit doel geselecteerd: superbraaf en met een hoog knuffelgehalte. Er waren tevens nog een valkenier en een herder met zijn kudde schapen en werkhonden en allerlei activiteiten voor kinderen in alle leeftijden.

Paarden hebben een hoofdrol

Weldadigheid
Het Drentse Frederiksoord maakte in het verleden deel uit van de Koloniën van Weldadigheid en staat sinds juni van dit jaar op de lijst van het UNESCO Werelderfgoed. De sociale vernieuwing van Nederland is onder meer in deze contreien gestart. Vanuit verschillende zorginstellingen uit het Noorden van het land waren mensen met een beperking of met een grote afstand tot de arbeidsmarkt aanwezig om te helpen, onder meer bij de catering of bij het parkeren of andere activiteiten. Het voorbeeld van een duurzaam evenement, waaraan iedereen mee mocht doen!

Tekst en foto’s: MenSport/Gerbrand van Boven

Zusjes Ruardy doen het goed!

0

Aan het 35e Pieter Stuyvesant Concours, in en rond manege De Caprilli in Sonnega, deden op zowel zaterdag als zondag 4 en 5 september veel menners mee.

De deelnemers konden de afgelopen maanden door de coronacrisis niet al te veel wedstrijden rijden en waren daarom heel blij met dit concours. Ook de zusjes Ruardy waren van de partij. Isabella reed met pony Bella, Femmy en Nathalie stuurden het tweespan Roosje en Zorro fijn rond. Het mennen zit deze jongedames in de genen, want zowel opa als vader zijn liefhebbers van het aangespannen rijden.

De Ruardy’s en hun pony’s bruisen van energie. Isabella Ruardy is pas twaalf jaar en deed al op achtharige leeftijd mee aan een bixie-wedstrijd. Naast een dressuurproef konden de menners ook een vaardigheidsproef doen, daarin draait alles om snelheid en behendigheid. Op beide dagen was een groot aantal vrijwilligers aanwezig om vanwege de coronaregels alles in goede banen te leiden. Alle uitslagen worden geplaatst op www.startlijsten.nl.

Foto en tekst: Lenus van der Broek

Vaardigheidskampioen Henk van der Weerd

0

Snelste op de Hippiade

Met zijn 66 jaar was Henk van der Weerd uit Oldebroek zeker niet de jongste deelnemer op de Hippiade, maar dat weerhield hem er niet van om een van de felbegeerde kampioenslinten mee naar huis te nemen.

Hij reed met zijn Blakt’s Django en Bloklandhoeve Roman in de vaardigheid van de gecombineerde klassen L/M/Z/ZZ. “Dat was nog een hele uitdaging, want ik was net pas overgestapt van de klasse L naar de M, daarin staat alles net iets krapper en moet het sneller. Het parcours op de Hippiade vond ik zeker niet makkelijk, want er zaten een paar rare wendingen in. In het basisparcours was nog wel een aantal menners foutloos, maar in de barrage bleven er daar niet zo veel van over. In die barrage bleven tijdens mijn rit alle balletjes liggen en had ik ook nog eens de snelste tijd. Niet alleen mijn verdienste, maar zeker ook die van mijn vrouw Tineke. Zij staat altijd achterop als groom en is erg goed in haar werk. ’s Avonds hebben we een feestje gehouden; je wordt tenslotte niet iedere week kampioen op de Hippiade.”

Pure ontspanning
Al vanaf hun trouwdag hebben Henk en Tineke pony’s. Voornamelijk Welsh B-tjes en hiervan is voor volgend jaar weer een aantal merries drachtig. Zowel Tineke als hun beide dochters hebben onder het zadel gereden. Daar waagde Henk zich niet aan. “Ik vond vooral mennen mooi om te doen. Ik ben ermee begonnen toen onze zoon tijdens een verloting op een ruiteravond een Welsh A-veulen won. Hij wilde er niets mee, dus toen heb ik het veulen overgenomen. Eenmaal volwassen heb ik hem ingespannen. Ik had een eigen installatiebedrijf en was overdag altijd heel druk, dan was ’s avonds een rondje mennen met die pony’s pure ontspanning.”

Fijn en werkwillig
“Ik heb ook gemend met een vierspan B-pony’s en nu dus met Django en Roman. Het zijn allebei ruinen en dat maakt ze toch wat makkelijker dan merries om mee te rijden. Ze zijn 8 en 9 jaar en 1.54 m hoog, een mooie maat. Het zijn eigenlijk E-pony’s, maar voor het mennen vallen ze onder de paarden. Ze hebben een heel fijn en werkwillig karakter. Zo’n drie keer per week span ik ze in. In aanloop naar de Hippiade was dat wat vaker. Ik oefen veel dressuur met ze, want dat is natuurlijk de basis. Als ze dressuurmatig niet goed lopen kun je er niets mee, maar marathon en vaardigheid vind ik veel leuker om te doen. Een keer in de veertien dagen volg ik een verenigingsles bij PSV Noord Veluwe. In de winter rijd ik nog wat dressuur- en vaardigheidswedstrijden, maar geen indoormarathons, want dan worden mijn pony’s veel te heet. Ik ga wel af en toe naar zo’n wedstrijd kijken. Of ik het nu zelf doe of ik kijk ernaar, mennen is een prachtige sport!

GJ voor MenSport

Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Goud voor Anouk de Haas op EK Jeugd

0
Prijsuitreiking

Stoere stippels niet te stoppen!

Ze ging naar het EK Jeugdmennen voor de ervaring en om fijn te rijden, maar kwam thuis met een gouden medaille; Anouk de Haas uit Warmond. In het Franse Sélestat domineerde zij met haar stoere stippels de rubriek Young Drivers.

Drie pony’s nam ze mee naar het EK: allrounder Rocky, Highspeed voor de onderdelen dressuur en marathon en Quirino als vaardigheidsspecialist. Anouk: “Het was voor mij niet alleen mijn eerste internationale wedstrijd, maar dan ook meteen een EK, dus wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik ervan moest verwachten. In aanloop ernaar toe heb ik veel geoefend en wat extra lessen genomen bij mijn trainer, Bram Chardon. De pony’s waren goed in vorm toen we dinsdag in alle vroegte afreisden naar Frankrijk. Mijn moeder had mijn zus als gezelschap en reed met de kleine vrachtwagen en daarachter nog een aanhanger. Ik ging samen met mijn groom Amanda van Adrichem met onze bus en daar nog een caravan achter. Het was negen uur rijden en daar zag ik best tegenop, maar dat is me alles meegevallen en de pony’s kwamen fit van de wagen.”

Samen met de stippels

Mooi begin
“Op woensdag was de veterinaire keuring en kregen we het sein ‘Fit to compete’. Ik heb ze alle drie in enkelspan getraind, daarna hebben we de marathon voor de eerste keer verkend. Op donderdag heb ik nog een keer geoefend met mijn dressuurspan. De dressuurproeven op dit EK waren verdeeld over donderdag en vrijdag. Ik was op vrijdag de een na laatste starter, om 17.20 uur. Zo goed als iedereen was al geweest en ik werd alleen maar zenuwachtiger tijdens het wachten. Toch ging de proef heel goed. Bij aanvang waren ze iets kijkerig op de omgeving, maar al snel was dat over, waren ze goed bij de les en maakten we geen foutjes. Hierin werd ik eerste, een mooi begin van de wedstrijd.”

Zenuwachtig
“In de marathon de volgende dag waren ze fijn te sturen en aan het einde ervan niet leeg, dat was voor mij heel belangrijk. Het was best een pittige marathon, goed op niveau gebouwd. Met lastige kuilen die het voor mijn pony’s extra zwaar maakten. Op zondag ging ik met een riante voorsprong, van vier balletjes, de vaardigheid in, maar ik was toch zenuwachtig. Dat was op zich niet raar, want ik ben zelfs zenuwachtig voor een oefenrondje vaardigheid. Tijdens het NK in Oirschot duwde mijn linkerpony tegen mijn rechterpony. In Lexmond ging dat weer goed en ik ben ook nog een keer bij Bram wezen oefenen en ook toen ging het prima, maar tijdens het EK deed Quirino het weer. En dat kostte ons drie balletjes. Gelukkig had ik hem voor poort tien weer onder controle. En toen hadden we dus goud!”

Anouk in actie

Landen
“Dat moest echt wel even landen, als je de ring uitkomt doe je gewoon je ding en dat is eerst de pony’s verzorgen. Maar als je dan tijdens de prijsuitreiking op de hoogste plek staat en je krijgt de medaille omgehangen, dan realiseer je het je pas. Fantastisch om mee te mogen maken, vooral ook omdat naast mijn moeder, mijn zus en mijn groom ook mijn vader erbij was. Alle winnaars kregen ook nog een prachtig tuig van een sponsor. ’s Avonds hebben we gezellig met z’n allen gegeten en de volgende dag zijn we naar huis gereden. Bij onze stallen hing een mooi spandoek, dus dat was leuk thuiskomen. Nu hebben de pony’s even vakantie. Ik hoef me sowieso niet te vervelen, want ik heb nog een vierjarige staan om te beleren.”

Zin in
“Ik kijk terug op een prachtige wedstrijd met een heel fijn team en een gezellige sfeer. Naast mijn team ben ik mijn trainer Bram Chardon heel dankbaar, want die heeft mij in de aanloop ernaar toe echt goed geholpen en voorbereid op het EK. En natuurlijk Johan van Veluw van Veluw Mensport. Hij heeft ons ontzettend goed geholpen en geadviseerd en mede daardoor heb ik deze prestatie kunnen neerzetten. Ik was ook heel blij met de hulp van Eric Couwenberg tijdens het EK. En ik heb al weer zin in volgend jaar, want dan mag ik nog een keer!”

GJ voor MenSport
Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

 

 

Nederlands Kampioen Raymond Letteboer naar het WK

0
Foto: Marleen Schepers

Van 8 tot en met 12 september vindt in Nederland voor het eerst in de geschiedenis het Wereldkampioenschap Tweespannen plaats. Onlangs werd bekend dat hierbij ook publiek aanwezig mag zijn. Nog een extra motivatie voor Raymond Letteboer om te proberen in het internationale veld bij de beste tien te eindigen.

Bij de regerend Nederlands Kampioen Tweespannen staat thuis deze maand alles in het teken van de voorbereiding op het WK, dat wordt gehouden op het Equestrian Centre De Peelbergen in het Limburgse Kronenberg. Drie uur rijden met de vrachtwagen voor de menner uit Oud-Ootmarsum. “Wij zijn gewend om ver te moeten rijden, daar houden wij altijd rekening mee. Maar dat zou voor ons nooit een reden zijn om weg te gaan van waar we nu wonen. Dit is echt een paardenregio, bijna iedereen heeft een of meerdere paarden aan huis staan. Limburg wordt gepromoot als de paardenprovincie van Nederland, maar daar doet Twente echt niet voor onder. Er wordt hier volop onder het zadel gereden en gemend. Door zowel professionals als amateurs. Nog een voordeel: Ik hoef maar een paar honderd meter met de paarden over de weg en dan ben ik in het bos. Voor de paarden een mooie afwisseling in de training. Mijn wedstrijdpaarden zijn momenteel Guus (v.Sandreo) en Charlie (v.Vivaldi) voor de dressuur en daarbij Viandor (v.Koss) als vaste waarde voor de marathon- en vaardigheid.”

Steeds aanpassen

Management is voor wedstrijdpaarden natuurlijk heel belangrijk: “We vragen wel wat van onze paarden, dus kijken we heel goed naar wat ze nodig hebben. Ze moeten willen werken en fris blijven voor het WK. We kijken steeds naar het voerrantsoen en passen het aan waar nodig. Er komt regelmatig een tandarts, een osteopaat en de dierenarts houdt middels bloedonderzoek de vinger aan de pols. En natuurlijk heb je ook geluk nodig. Enige tijd geleden hadden we een prachtig paard, Blues, helemaal klaar voor de wedstrijden toen hij in de wei zijn been brak. Dan heb je heel veel energie en tijd in zo’n paard geïnvesteerd en is het ineens voorbij. Het vergt enorm veel tijd om een fijn span wedstrijdpaarden te krijgen.”

Druk met paarden

In coronatijd had Raymond het extra druk: “Drie dagen in de week werk ik bij Horsefriend. Dit bedrijf bouwt paardenstallen, legt rijbanen aan en zet omheiningen. Toen corona kwam viel het werk even stil, maar vervolgens werd het drukker dan ooit. Alsof iedereen die vanuit huis ging werken, het thuis allemaal ook goed voor elkaar wilde hebben. En omdat mensen door thuis werken dit door het hele land kunnen doen, zijn er in de omgeving veel huizen verkocht aan paardenliefhebbers. Daar kregen we ook veel werk van. De overige dagen ben ik druk met paarden. Niet alleen met mijn eigen paarden, want ik beleer ook paarden voor andere eigenaren. Daarnaast geef veel menlessen. Zowel op een vereniging als privélessen. Ik geef les aan alle leeftijden, maar jonge mensen vind ik heel leuk. Die zijn zo leergierig en enthousiast.

Fijne sponsors

In 2001, 2006 en 2010 werd ik eerder al Nederlands Kampioen. Dit jaar ging ik naar het NK in de hoop dat er een podiumplek inzat. Thuis deden de paarden het super goed, maar dat moet op wedstrijd ook allemaal nog maar gebeuren. Dressuur is niet mijn sterkste punt, maar we hielden mooi aansluiting met het veld, zowel de marathon als de vaardigheid liepen vervolgens heel fijn. En mocht ik aan het einde van de dag als kampioen opstellen. Deze sport kan ik alleen maar op dit niveau uitoefenen, omdat ik een paar hele fijne sponsors achter me heb. Dat is heel plezierig, want echt prijzengeld hebben we bij de Tweespannen jammer genoeg niet.”

Bij de beste tien

“Tijdens de coronaperiode heb ik thuis goed doorgetraind. Vorig jaar had ik de keuze om in te schrijven voor het NK of mee te doen aan de internationale wedstrijd in het Duitse Lähden. We zitten hier aan de Duitse grens en Lähden is hier maar een uurtje vandaan, dus schreven we daar voor in. Een goede keuze, want het NK werd op het laatste moment afgelast en in Lähden werd het een prachtige wedstrijd. De eerste wedstrijd daar heb ik gewonnen en in de tweede wedstrijd, het Duitse Kampioenschap, werd ik tweede. Mijn streven voor het komende Wk is eindigen bij de beste tien. In zo’n groot en gerenommeerd gezelschap gaan voor een podiumplek is misschien geen reëel doel. Zeg nooit ‘nooit’, maar bij de beste tien van de wereld horen is ook al geweldig!”

Unieke gelegenheid

Tijdens de twintigste editie van het WK Tweespannen is het de verwachting dat er tussen de zeven en negen deelnemers per land zullen meedingen naar de wereldtitel. De organisatie is er volledig op ingericht om de 100 tweespanrijders te kunnen ontvangen. Met als uitgangspunt dat na een periode van weinig wedstrijden vanwege corona zo veel mogelijk tweespanrijders de gelegenheid krijgen om te starten op dit prachtige WK. Met name voor de Nederlandse menners is dit een unieke kans om voor het eerst in de geschiedenis op eigen bodem te excelleren.

Internationaal van hoog niveau

Het jurycorps op het WK bestaat uit een internationaal panel van zeer hoog niveau, geleid door voorzitter Anne Marie Turbé uit Frankrijk. Het corps wordt gecompleteerd met Andrew Counsell (Groot-Brittannië), Pia Skar (Denemarken), Barry Capstick (Ierland) en Jan-Erik Pålsson (Zweden). De zeer ervaren WK-parcoursbouwer Jeroen Houterman uit het nabijgelegen Meterik is verantwoordelijk voor het ongetwijfeld uitdagende parcours.

Spectaculair & spannend

De wedstrijd begint op woensdag 8 september met de veterinaire keuring van de paarden, gevolgd door de dressuur op donderdag 9 en vrijdag 10 september. Op zaterdag 11 september is de spectaculaire marathon en op zondag 12 september weten we na de spannende vaardigheid wie de individuele-en teammedailles in ontvangst mogen nemen. Naast de sport is er voor ieder wat wils. Zo is er een basisscholenprogramma, een Seniorendag, een Businessdag, Bixie-wedstrijden en het gezellige Liefde Emotie Food-Festival.
De voorverkoop is inmiddels gestart! Kijk voor meer informatie en om kaarten te bestellen op www.limburg2021.nl

Gemma Jansen voor MenSport
Geen overname zonder bronvermelding

 

Komt dat zien: de mooiste boerenwagens

0
SONY DSC

Het mag weer! Door coronaperikelen is het al even geleden, maar zaterdag 11 september is het weer zo ver. Dan worden tijdens de Nationale Monumentendag de mooiste boerenwagens ter wereld gepresenteerd. Deze vaak gebeeldhouwde wagens zijn het fraaie erfgoed van het voorbije boerenleven in de Alblasserwaard, de Tielerwaard , de Vijfheerenlanden en de Bommelerwaard.

Kunstschatten

Deze rijdende nationale kunstschatten zullen, mits het weer het toestaat, allemaal buiten opgesteld staan. Vanaf 11:00 uur is publiek van harte welkom via de ingang Noordenstraat aan de Oost-Kinderdijk 341, 2953 CN Alblasserdam. De toegang en de koffie zijn gratis. Jan van Asperen heeft van het restaureren van deze prachtige wagens zijn levenswerk gemaakt en niemand kan er dan ook meer over vertellen! Dus ga vooral kijken en genieten van dit specifiek stukje Nederlandse cultuur.
Info: https://boerenwagens.nl/

DK Oost: Sterke prestaties en super sfeer

0

Eigenlijk stond het Kampioenschap van mendistrict Oost gepland op 10 juli in Putten, maar omdat er op dat tijdstip meerdere belangrijke evenementen op de kalender stonden, werd dit verplaatst. In allerijl werd op zoek gegaan naar een locatie waar de menners op 7 augustus terecht zouden kunnen.

Zo kwam het bestuur van het mendistrict uit bij de familie Van Tuijl in Neerijnen. Kees van Tuijl: “René Schuiling vroeg of het hier bij mij kon en dan weet hij dat hij de goede te pakken heeft, want ik kan toch geen ‘nee’ zeggen. Het was kort dag allemaal, maar het is gelukt!” Zo kon Kees in zijn achtertuin genieten van mooie mensport. Normaliter is zoon Gerco ook een enthousiaste deelnemer, maar hij was naar de SneekWeek, ook leuk natuurlijk.

Kaf van het koren

Aan het begin van de wedstrijd miezerde het even en aan het einde van de dag barstte de regen los, maar eigenlijk was het de hele dag prachtig weer; een strakke blauwe lucht en niet te warm om te presteren. Voor de dressuurproeven waren zes ringen neergelegd en de bodems waren fijn te rijden. Het vaardigheidsparcours was van Govert de Koning. Hij wist het kaf goed van het koren te scheiden, want alleen de allerbesten bleven foutloos. Het blijft overigens wel een enorme opgaaf om een uitdagend parcours te bouwen voor zowel mini-Shetlanders als grote paarden. Wat ook opviel was de sfeer; iedereen was duidelijk blij om weer een keer ‘echt’ op wedstrijd te mogen na al het coronagedoe.

Terug van weggeweest

Een van de deelnemers was Janneke den Hartog met Anke van de Lage Landen. Zij werden drie jaar geleden kampioen in de klasse Z op de Hippiade. Terwijl ze volop aan het trainen waren voor de overstap naar de klasse ZZ kreeg Anke te maken met een blessure. “Anke bleek last te hebben van een hernia en artrose en liep daardoor onregelmatig. Ze heeft anderhalf jaar weinig tot niets gedaan en werd een paar keer behandeld door een osteopaat. De rust en de behandelingen hebben haar goed gedaan, want inmiddels loopt ze weer als een zonnetje. Natuurlijk is ze nog niet terug op haar oude niveau, maar ze komt er weer aan!” Indruk in de vaardigheid maakte onder meer ook Natasja Verheul-Zegel met haar Peerke van het Apeldoornsch Gerij. Zij bleef als enige in haar rubriek, de ZZ, foutloos en binnen de tijd en sleepte zo de titel binnen.

Dubbelslag

Studente criminologie Geke Blokland uit Utrecht sloeg een dubbelslag. Met paard Dutch Design pakte ze de kampioenstitel in de B-dressuur en verdiende tevens een startplaats op de Hippiade in de L-vaardigheid. Met haar ‘ouwe’ trouwe Ronnie werd ze eerste in de Z-dressuur en vierde in de Z-vaardigheid. Geke is begonnen met rijden onder het zadel. “Met mijn paard Armando reed ik in de M2-dressuur. Een super fijn dressuurpaard, die helaas last kreeg van een blessure. Daar moest ik dus afscheid van nemen. Mijn vader liep destijds veel bij Nico Avezaath en die had altijd wel paarden op stal, waarmee ik kon rijden. Op een keer zei hij: “ik heb een hele goede pony staan, maar hij is voor de cursisten van het koetsiersbewijs veel te druk. Kijk maar wat jij ermee kunt. Je mag hem verkopen of houden!” Dat laatste heb ik uiteindelijk gedaan, want zowel mijn vader als ik konden en kunnen er heel goed mee overweg. Ronnie was voor mij te klein om op te rijden. Mijn vader mende ermee en dat ben ik toen ook gaan doen. Daar heb ik nog steeds veel plezier in, maar ik kreeg op gegeven moment ook weer zin om onder het zadel te rijden, dus keek ik regelmatig op Marktplaats naar te koop aangeboden paarden. Op gegeven moment kwam ik een advertentie tegen van een paard wat en onder de man en voor de wagen was beleerd. Dat was Dutch Design, hij sprak ons heel erg aan toen we bij hem gingen kijken.

Iets teveel pit

Zijn eigenaresse had er recreatief mee gereden, maar eigenlijk had hij voor haar iets teveel pit. We hebben hem van haar gekocht en tot nu toe zijn we er heel blij mee. Hij doet graag een beetje waar hij zelf zin in heeft, maar hij is altijd vrolijk en nooit gemeen. Daarnaast is hij super verkeersmak en dat is fijn, want als we in de bossen willen rijden moeten we eerst een stukje over de weg. Dutch Design is een American Saddlebred. Hij was goedgekeurd voor de dekdienst, maar inmiddels geruind. Over de wedstrijd in Neerijnen had ik een heel goed gevoel. Naast een oefenwedstrijd in Putten was dit de eerste keer dat hij van huis was en op wedstrijd. Hij was echt braaf en deed heel goed zijn best in de proeven. Voor de rest ben je natuurlijk altijd afhankelijk van de jury, maar zij bleken ook enthousiast over hem. De punten van Ronnie in het Z waren niet zo hoog en terecht, want een aantal oefeningen ging de mist in. Hij maakt makkelijk spanning en het doel was om hem meer ontspannen door de proeven te loodsen, dat lukte wel. Dus ook over zijn verrichting had ik een goed gevoel. Mijn ouders wonen in Putten en hebben daar de paarden aan huis staan. Twee keer in de week en in het weekend rijd ik van Utrecht naar Putten. Ik krijg menles van Jan de Boer en onder het zadel doe ik mee aan de les van rijvereniging Het Gouden Hert. Ik ga me nu met allebei voorbereiden op de Hippiade. Daar ga ik heen met hetzelfde doel als naar Neerijnen: lekker rijden en gewoon mijn best doen!”

https://www.mendistrictoost.nl/files/dk2021/UitslagDKVaardigheid2021.pdf

https://www.mendistrictoost.nl/files/dk2021/UitslagDKDressuur2021.pdf

Tekst en foto’s: Gemma Jansen

Overname zonder bronvermelding en toestemming via info@mensport.nl niet toegestaan.