Home Auteurs Posts van Danielle Berloth

Danielle Berloth

66 POSTS 0 REACTIES

Rob van Schie: “Ik heb het er echt voor over”

0

De mensportcarrière van Rob van Schie begon als groom achterop de wagen. Na dit vele jaren met plezier te hebben gedaan, kwam Dina als eigen paard voor de wagen van Rob te staan. De merrie is niet de gemakkelijkste, maar de klik daarentegen des te groter.

“Heel kort heb ik ook even gereden, omdat mijn toenmalige vriendin reed. Toen er op onze stal een kennis kwam te staan die mende, ben ik ook gegrepen door het men-virus. Niet dat ik zelf de leidsels in handen had, ik vond het prachtig om als groom achterop te staan. Dat heb ik vijf jaar lang gedaan, maar toen wilde ik wel graag zelf mennen.”

Heftig

“Ik heb eerst de mencursus gevolg bij Jan Tuin en vervolgens kocht ik ruim drie jaar geleden Dina, een Waterman x Manno. Ze was pittig, maar dat wilde ik ook wel en ik had direct een klik met haar. Het is een heel eerlijk paard, maar in het begin heb ik wel wat te stellen gehad met haar. Ze steigerde voor de wagen en had energie voor tien. Ze kon niet normaal op eigen benen lopen. Het was best heftig, maar er is geen moment geweest dat ik aan verkoop dacht. Ik heb echt een enorme klik met haar. Toch ben ik best trots, want na drie jaar hebben we al heel wat vooruitgang geboekt.”

Focus

“Eigenlijk kocht ik haar voor de marathons, maar daar wordt ze zo heet van dat ik haar bijna niet kon sturen. Nu focussen we ons volledig op de dressuur, want als ik dat goed voor elkaar heb, wil ik weer marathon gaan rijden. Samen met Theo Beers, die les geeft bij de Zaanse Ruiters en Paul Versluis bij wie ik regelmatig op instructieweek ga, werken we hier aan. Vooral het ontspannen en rustig over de rug lopen vindt Dina moeilijk.”

Tips

“Bij Theo leer ik wekelijks heel veel. Hij gaf ook aan dat het goed zou zijn om Dina naast het mennen te longeren. Dat doe ik nu vier keer per week en wordt ze echt beter van. Paul had het tuig wat aangepast en wist met een paar kleine tips mij al verder te helpen. Bijvoorbeeld begin op de gemakkelijke hand en rijd veel voltes. Ik vind het ook heel goed dat Paul zelf op de bok klimt om te voelen wat het paard doet. Ik heb het idee dat hij me dan ook beter kan helpen.”

Wie leert wie iets?

“Stapje voor stapje komen we steeds verder. Vaak denken mensen dat het paard iets moet leren, maar ik vind juist dat ik het moet leren. Het is een samenwerking en zo mooi om uiteindelijk je paard op een aantal meter afstand voor elkaar te hebben. Dressuur vind ik leuk, maar marathon veel leuker. Maar ik heb het er echt voor over om eerst de dressuur beter voor elkaar te krijgen. Verder rijd ik ook regelmatig met haar buiten en dat vinden we samen heerlijk ter afwisseling.” (CdB)

Foto: Privébezit

Bron: MenSport / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Rik Jacobs: “De kracht is niet te omschrijven”

0

Pas op zijn 26e kwam Rik Jacobs in aanraking met paarden en het begon met een dolletje. Het paardenvirus had Rik meteen te pakken. Al had dat door een ernstig ongeluk ook zo maar kunnen verdwijnen. Nu heeft hij de paarden aan huis en is helemaal verknocht aan de mensport.

Zijn vriendin, en inmiddels vrouw Linda, kreeg van Rik een rijles cadeau. Iets wat zij al heel lang wilde. De eigenaar van de manege grapte ‘dan moet jij zelf ook gaan rijden’. Zo gezegd, zo gedaan en voor hij het wist zat Rik op het paard. “Ik had natuurlijk gezegd dat het een echte vrouwensport was en zo daagde de manege-eigenaar mij uit. Maar eerlijk is eerlijk, ik vond het machtig en vele jaren les op de manege volgde.”

Negen titaniumplaatjes

“Door de geboorte van de kinderen raakte het rijden een beetje op een laag pitje. Totdat we op een stal hier in de buurt een Groninger-dag bezochten. We raakten weer verslingerd en kochten een Groninger veulen. Daarnaast kochten we ook een Groninger hengst, Louis, waar we direct mee aan de slag konden. Het veulen groeide op en kwam regelmatig in handen. Het leek ons een goed idee om haar als driejarige aan van alles te leren wennen en we volgden een schriktraining aan de hand. Alleen, een ongeluk zit in een klein hoekje. Toen ik even niet goed oplette, schrok ze zo. Voor ik het wist had ik een klap in mijn gezicht. Gelukkig heb ik het zelf allemaal niet meegemaakt, maar mijn vrouw en kinderen wel. Daarbij was er nog een geluk, want er een verpleegkundige aanwezig. Ik heb vijf dagen in coma gelegen en er zitten nu negen titaniumplaatjes in mijn gezicht. Verder heb ik er gelukkig niks aan over gehouden.”

Geen foute dingen aanleren

“De paarden beleven ook na het ongeluk trekken. Ik had het immers niet bewust meegemaakt allemaal. Louis reed ik gewoon weer onder het zadel, totdat ik een marathonwedstrijd had gezien. Dat leek me onwijs leuk om te doen. Samen met Linda heb ik mijn koetsiersbewijs gehaald en inmiddels mennen we ook. Dat koetsierbewijs wilde ik halen, want ik wilde geen foute dingen aanleren. Nu zijn we zelfs bezig met het tweespanbewijs!”

Kick

“Natuurlijk blijft de basis dressuur en daar werken we ook aan, maar de vaardigheid en marathon geven toch een echte kick. De kracht die je voelt is zo direct. En het is geweldig om een band met je paard op te bouwen. Het is gewoonweg niet te omschrijven. Je kunt ook blij worden van de kleinste dingen, ook al gaat er veel tijd in zitten. En het is gewoon heel leuk om dit samen met mijn vrouw te delen.”

Heerlijk

“Een paar jaar gelden hebben we zelfs een huis gekocht waar de paarden ook aan huis konden staan. ik heb mijn eigen notariskantoor en iedereen dacht dat ik het niet lang zou volhouden op het platteland, maar het bevalt me prima. Overdag zit ik strak in het pak en ’s avonds mag ik een beetje boer zijn. Heerlijk om na een drukke dag zo je zinnen te verzetten.”

Ferrari in het kwadraat

“Sinds kort heb ik ook een PRE aangeschaft en in vergelijking met de Groninger is dit een Ferrari in het kwadraat. Samen met Linda, die hem onder het zadel rijdt, zijn we bezig hem netjes op te leiden. Met de Groninger ben ik wel eens eerste geworden, maar het mooiste vind ik het opleiden en omgaan met de paarden. En wat is er leuker dan samen met je vrouw die hobby te delen?” (CdB)

Foto’s: Privébezit/WanKie Be

Bron: MenSport / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Theo Beers: ‘Blijf leren en met plezier mennen’

0

Bij Theo Beers was het niet de beroemde paplepel die ervoor zorgde dat hij met paarden in aanraking kwam. Van jongs af aan was hij al geïntegreerd door deze imposante beesten. Nu decennia later is hij fervent menner en staat genieten met zijn paard Bravour op de eerste plaats. Al is Theo ook heel gedreven en gaat hij regelmatig naar instructiekampen, bijscholingen en clinics om bij te leren als menner, instructeur en jurylid.

“Ik was denk ik een jaar of acht, toen ik op de manege kwam. Ik hielp met uitmesten en in ruil daarvoor kreeg ik les. De paarden hebben altijd een bepaalde aantrekkingskracht op mij gehad. Eerst reed ik onder het zadel en later ben ik via een kennis in aanraking gekomen met het mennen”, vertelt Theo enthousiast.

“Hij sprak mij meteen aan”

Hij vervolgt: “Bij menvereniging de Zaanse Ruiters ben ik eens gaan kijken en uiteindelijk heb ik daar de mencursus gevolgd onder leiding van Jaap Prins. In 1980 kocht ik mijn eerste pony om mee te mennen. Later kwam er een grotere pony en daarna volgde Alexander en de Fries Hannah. Op dit moment heb ik de 15-jarige Bravour voor de wagen. Deze Vitens-zoon kocht ik als 3-jarige bij de fokker Gert Hofs. Bravour liep met leeftijdsgenoten en hij sprak mij meteen aan. Hij was licht betuigd en heeft een heel goed en meewerkend karakter. Al kan niet iedereen met hem overweg, Hij is soms wat apart en daar moet je mee om kunnen gaan. Hij is super makkelijk in de omgang en nooit ziek. Echt een fijn Gelders paard.”

Buitenrijden heel belangrijk

“Ik rijd nu ZZ-dressuur met hem en wil graag de puntjes verder op de ‘i’ zetten. Daarom volg ik regelmatig clinics, maar ook meninstructieweken in Steenwijk bij Paul Versluis. Dit is niet alleen enorm leerzaam, maar ook heel ontspannen en gezellig. Want we maken daar ook veel buitenritten. Buitenrijden is volgens mij enorm belangrijk voor een paard. Anders stompen ze heel snel af. Lekker aan een lange contactteugel rijden, dat vindt Bravour ook heerlijk. Zijn oortjes gaan er dan altijd op. Een fijne buitenrit vind ik net zo mooi als het rijden van een goede proef. We gaan ook regelmatig naar de Cantharel in Apeldoorn om daar heerlijk op de Veluwe te rijden.”

Frisse blik

“Tijdens de meninstructieweken zijn er ook vaak leerlingen van mij mee. Ik kijk dan ook hoe Paul les geeft aan hen. Op deze manier school ik mezelf ook bij en houd ik een frisse blik. Als instructeur vind ik het enorm leuk om menners te helpen om hun doel te bereiken. Ik sta open voor andere meningen en visies, mits dit natuurlijk wel gefundeerd is. ik leer graag bij, zeker van mensen die zelf ook goed gepresteerd hebben. Naast het mennen en lesgeven, jureer ik ook. Ik vind dat je je steentje bij moet dragen aan de sport en daarom ben ik destijds de opleiding gaan volgen.”

Samenspel

“Het mooie aan het mennen vind ik dat je je paard op afstand met alleen leidsels, zweep- en stemhulpen zo voor elkaar krijgt dat het paard precies zo loopt als dat je wil. Een optimaal samenspel tussen menner en paard is een mooie uitdaging. Maar hoe goed je dit ook voor elkaar wil krijgen, zorg ervoor dat je geniet van je paard. Plezier staat op de eerste plaats. Laat je niet ontmoedigen als het een keer niet lukt.” (CdB)

Foto’s: Privébezit

Wil jij ook jouw liefde en passie voor paarden met ons delen? Stuur dan een berichtje naar info@mensport.nl

Bron: MenSport / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Mariska van Eijsden: “King kan echt alles”

0

Ondanks dat Mariska van Eijsden helemaal niet opzoek was naar een paard, begon het na het behalen van haar koetsiersbewijs in 2011 toch te kriebelen. Ze kocht de toen 3-jarige haflinger Arpad du Schack (King) (v. Alarez DE) voor een schamel bedragje om er recreatief mee te rijden, wat iets anders uitpakte dan gepland. Ondertussen is ruin zowel onder het zadel als voor de wagen ZZ-zwaar geklasseerd. “Hij kan zo veel dat hij zijn aankoopbedrag zeker verveelvoudigd heeft”, steekt Van Eijsden lachend van wal.

Van Eijsden is hem zonder enig ervaring gaan beleren en opleiden. “Ik had alleen een koetsiersbewijs, maar omdat hij zo koel in zijn karakter was verliep alles supergoed. In de eerste instantie wilde ik hem vooral voor de kar vanwege ringsteekwedstrijden, maar kwam van het een het ander. Ik ben een proefje gaan starten en zonder ooit les te hebben gehad heb ik hem doorgetraind tot het M, al liep ik daarna wel even vast. Pas toen we les kregen uit onverwachtse hoek, kregen we de smaak weer te pakken en nu zijn we ondertussen ZZ-Zwaar”.

Twee kanten

Ook onder het zadel laat de haflinger goed zien wat hij kan. Zijn bijrijdster brengt hem momenteel uit op ZZ-Zwaar niveau. “Daarnaast heeft hij voltige gelopen, kan hij crossen en springen en rijdt mijn dochter L2 met hem. King kan echt alles, het is echt een kanjer”.

De ruin heeft voor de wagen echt twee kanten. “Als hij voor het antieke rijtuig staat is het echt een macho. Dan doet hij zijn naam echt eer aan, vooral als hij in de schijnwerpers staat en mensen klappen is het een echte uitslover. In de dressuur daarentegen kan hij heel beheerst lopen. Hij is superfijn te rijden en kan makkelijk verzamelen in de galop. Bij wijze van spreken kan ik met de kar een pirouette rijden, zo fijn is hij terug te rijden. Daarnaast kan hij heel makkelijk te schakelen, ondanks dat hij zo breed gebouwd is”.

Heel groen

De menster had nooit verwacht zoveel met de ruin te bereiken. “De bedoeling was dat we recreatief zouden gaan rijden, dat we in één wedstrijd 6 winstpunten zouden behalen had ik nooit durven dromen. Zulke hoge scores geven je gewoon een kick, waardoor we steeds meer motivatie kregen om door te gaan. Ondanks dat we beide erg groen waren reden we gewoon alle dressuurpaarden eruit. Ik ben het meest trots dat we echt een team zijn geworden en samen zo ver zijn gekomen. Zowel voor de wagen als onder het zadel op dit niveau rijden met zo’n tank komt echt bijna niet voor. Natuurlijk moet je hem niet vergelijken met een Jazz, maar hij heeft echt zijn eigen kwaliteiten”.

Van Eijsden heeft nu al twee haflingers zelf opgeleid, en als het aan haar ligt komt er ooit ook nog een derde. “Ik vind wel dat haflingers tegenwoordig heel erg sportgefokt zijn. Abbe is vergeleken met King ook echt een sporttype, al zijn ze wel even groot. Het ouderwetse type vind ik veel meer hebben dan de sporttype, dus als ik ooit weer tegen een oud type aanloop zou ik daar zeker geen nee tegen zeggen. Al zou mijn dochter liever een springpaard hebben”, sluit ze lachend af.

Tekst: Isa Wessels – Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Mariska van Eijsden: “Abe heeft zeker potentie voor het hogere werk”

0

In augustus 2019 adopteerde Mariska van Eijsden de nu 11-jarige haflinger Abe fan Berkeap (v. Almfürst van het Groentenhof). Bij zijn vorige eigenaar had het paard drie jaar stilgestaan vanwege een oogverwijdering, dus het was nog een hele klus om de haflinger weer in een goed ritme en conditie te krijgen. Toch is Van Eijsden vanaf het begin af aan al helemaal weg van haar ‘project’, en heeft ze nog grote doelen voor de toekomst.

Omdat de ruin een hele tijd stil had gestaan en een oog is kwijtgeraakt, heeft hij soms wel een gebruiksaanwijzing nodig tijdens het mennen. “Hij kan heel moeilijk stelling aannemen omdat hij blind is aan zijn linkeroog, dus de lengtebuiging is altijd wel een dingetje geweest. Maar het rijden gaat zo goed dat ik vorig jaar voor de lol een keer ben gaan starten, en uiteindelijk in drie wedstrijden de B door ben gekomen”, steekt de menster vrolijk van wal. “Het is een heel fijn en werkwillig paard. Hij wil altijd lopen en hoe vaker we trainen, hoe beter de stelling linksom gaat”.

Handicap

Ondanks dat de combinatie de klassen door vliegt, is de weg hiernaartoe niet zonder struikelblokken verlopen. “Abe kan heel erg op zijn voorhand lopen, bijvoorbeeld in middendraf en galop gaat hij wat hangen. Sinds zijn blessure in april hebben we het trainen weer opgepakt en ik merk echt dat dat nu zijn vruchten af begint te werpen, maar hij is wel een stuk moeilijker dan mijn andere haflinger King. Toch is het een leuke uitdaging en een superleuk paard om mee te werken. Hij heeft een hele mooi verzamelde draf en hij blijft altijd lopen, zonder dat je er heel hard aan moet werken”.

Tijdens wedstrijden krijgt van Eijsden vaak te horen dat de stelling net niet goed genoeg is. “We worden er nog vaak op afgestraft, wat ik heel jammer vind. Fysiotherapeuten zeggen ook dat paarden die een oog missen sommige dingen net iets minder goed kunnen inschatten dan paarden met twee ogen. ‘Met een ziek paard moet je niet starten’, krijg ik dan te horen. Maar Abe is niet ziek, hij heeft gewoon een handicap. Ruiters kunnen daar dispensatie voor aanvragen, voor paarden is daar niks voor. Het is ook niet zo dat ik bepaalde onderdelen niet wil rijden, maar soms is het fijn als de jury rekening kan houden met de beoordeling van de stelling en buiging”.

Potentie

Met haar andere haflinger King heeft Van Eijsden ondertussen als zes winstpunten binnen in het ZZ-Zwaar, met Abe hoopt ze uiteindelijk ook dit niveau te behalen. “We zijn onderaan begonnen en hebben er zelfs een tijd uitgelegen vanwege een blessure, maar nu hebben we de smaak weer te pakken en hoop ik dat we samen het ZZ-Zwaar gaan bereiken. Hij heeft de potentie zeker weten, dus daar ligt het niet aan”.

In de twaalf jaar bij zijn vorige eigenaren heeft Abe nooit wedstrijden gelopen. “In het begin dacht ik; ‘Waar ben ik aan begonnen?’, maar nu baal ik juist dat de wedstrijden stilliggen. De MenSport@Home-competitie was wel echt een uitkomst in de coronaperiode. We hebben goede percentages behaald en leerzame feedback gekregen, het was een bevestiging van dat we op de goede weg zijn”, sluit ze gedreven af.

Tekst: Isa Wessels – Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Mariska van Eijsden vijf keer geklasseerd in MenSport@Home-competitie

0

Mariska van Eijsden wist zich maar liefst vijf keer bovenaan in het klassement te plaatsen tijdens de MenSport@Home-competitie. In de basis-, licht- en MiddelZwaarklasse werd ze derde. In het Zwaar mocht ze de tweede prijs in ontvangst nemen, in het Licht werd ze tevens eerste.

Ze deed mee met haar twee haflingers Arpad Du Schack (King) (v. Alvarez DE) en Abe fan Berkeap (v. Almfürst van het Groentenhof).

Goed bevallen

Voordat Van Eijsden officieel meedeed aan de wedstrijd, heeft ze ons geholpen met het testrijden en het optimaliseren van de online proeven. “Er zaten onderdelen in die niet helemaal tactisch waren, dus uiteindelijk hebben we samen alles aangepast om de proeven zo goed mogelijk te maken”, blikt ze terug. Het online rijden beviel de menster wel, dus ze besloot een rittenkaart te kopen. “We zijn vijf keer gestart, en alle vijf keer zijn we in de prijzen gevallen. Dat is supergrappig natuurlijk”.

Met haflinger Abe is de stelling en buiging een aandachtspuntje in de training, dit komt omdat de 11-jarige ruin sinds een aantal jaar een oog mist. “De jury zag dat hij wat moeite had met zijn balans, wat ik ook echt wel herken. De stap daarentegen was heel ontspannen, maar de constante aanleuning en nageeflijkheid kan nog wel iets beter. De stelling kan hij nog wel eens blokkeren, alsof we als een plankje de bocht doorgaan”, lacht Van Eijsden. “Hij mag bijvoorbeeld iets meer lengtebuiging krijgen, met de tips die de jury gaf gaan we nu weer verder trainen”.

Feedback

Als kapper had Van Eijsden een paar noodgedwongen rustige weken achter de rug, die ze gebruikte om de paarden te trainen. “Deze wedstrijden zijn dan leuk om te kijken waar we staan, zodat we weer verder konden werken met al het positieve commentaar. Met mijn andere haflinger King ben ik me momenteel aan het focussen op de vaardigheid, terwijl mijn bijrijdster Tamara Man hem doortraint voor de selectie van de Haflingerkampioenschappen op Z-niveau. Met Abe ben ik nu vooral bezig met het trainen om de vaardigheid en marathon, ook hij mag uiteindelijk mee naar de selecties voor de haflingerkampioenschappen”.

“Ik heb er echt wat aan gehad als wedstrijdruiter, en ik denk dat recreatiespannen er ook echt wat aan hebben”, sluit ze vrolijk af.

Tekst: Isa Wessels – Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

MenSport@Home-winnares Nadja Broos: “Big Boy is een superpony”

0
Nadja Broos

Nadja Broos wist de klasse Zwaar van de online MenSport@Home-competitie op haar naam te schrijven. Samen met de 10-jarige zelfopgeleide New Forestpony Big Boy (v. Orlando) reed ze naar een score van 67,03%, wat resulteert in een online les van niemand minder dan Bram Chardon.

“Het voelt supergoed, helemaal omdat ik het echt niet verwacht had”, steekt ze enthousiast van wal over haar overwinning. “We reden mee omdat ik een keer een Z-proefje wilde proberen. Het was dan ook wel even spannend toen we bovenaan eindigden, maar uiteindelijk heeft niemand ons meer ingehaald”.

Z-debuut

Broos heeft Big Boy sinds hij vijf jaar oud was. “Toen we hem kochten was hij een beetje beleerd onder het zadel, maar voor de rest nog helemaal groen. We hebben het beleren voor de wagen uitbesteed aan Gerard Leijten, en daarna zijn we zelf rustig aan begonnen met het rijden”.

Voordat de wedstrijden afgelast werden reed de combinatie op M-niveau. “We hadden de punten voor het Z binnen en hadden ons ook al ingeschreven voor onze eerste wedstrijd, maar helaas werd dat op het laatste moment afgelast. De bedoeling was om dit jaar samengesteld op Z-niveau te starten, hopelijk gaat dag nog lukken met de huidige omstandigheden”.

Erg tevreden

“Voor de wagen heeft Big Boy echt een geweldige draf”, vertelt de menster vrolijk over de kwaliteiten van haar ruin. “Het is echt een superpony. Zijn stap is het minste van de drie gangen, maar zijn draf en galop zijn beide heel beheerst en heel goed”.

Over haar winnende proef vertelt ze: “Deze ging heel goed, ik was heel erg tevreden. Big Boy liep heel goed en was heel rustig, wat fijn was omdat hij soms best wel gespannen kan zijn. Tijdens het filmen liep hij heel lekker, al was het wel even wennen om te rijden in een 20 bij 60 bak”, lacht Broos. “Maar hij deed het heel goed en ik had ook wel verwacht dat we goede punten zouden krijgen, maar op zo’n goed percentage had ik niet op gerekend”.

Ritme

Broos vindt het fijn dat ze op deze manier toch het wedstrijdgevoel kan blijven behouden. “De pony’s begonnen een beetje uit hun ritme te raken, want het is gewoon een gekke tijd. Het allerliefst was ik gewoon lekker op wedstrijd gegaan natuurlijk, maar nu dat niet kan is is super dat dit initiatief er was”.

Ondanks het hoge percentage en de goede proef, kreeg de combinatie nog genoeg feedback om mee verder te werken. “Op het protocol stond dat we een leuke combinatie waren en ik kreeg tips waar we ook echt wat mee kunnen. De feedback was heel opbouwend, zo kreeg ik bijvoorbeeld tips voor het verbeteren van de stap”. Zodra het weer kan is de combinatie weer terug te vinden in de ring. “Ons doel is om dit jaar samengesteld te starten, zodat we misschien ooit nog eens aan een NK mee kunnen doen”, sluit Broos gedreven af.

Tekst: Isa Wessels – Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit / Y.Photography

Uitslag MenSport@Home-competitie

0

Het scorebord van de MenSport@Home-competitie is definitief en de winnaars zijn bekend!

De nummer één winnaars van elke klasse winnen een online les van Bram Chardon t.w.v. 65,- euro. De tweede prijs is Speciale menhandschoenen van Letty’s Design t.w.v. 29,95,- euro en de combinaties die derde zijn geworden krijgen een speciaal plekje in de MenSport spotlights, door middel van een interview.

De officiële einduitslag:

Klasse Basis

  1. Noreen Kuipers met een score van 71.00%%
  2. Angela Hoekman met een score van 69.00%%
  3. Mariska van Eijsden met een score van 66.60%%

Klasse Licht

  1. Mariska van Eijsden met een score van 68.79%%
  2. Patricia van der Zwan met een score van 63.79%
  3. Mariska van Eijsden met een score van 61.90%

Klasse Middelzwaar

  1. Renate Roling met een score van 73.45%
  2. Ciska van der Putten – Koomen met een score van 70.17%
  3. Mariska van Eijsden met een score van 66.72%

Klasse Zwaar

  1. Nadja Broos met een score van 67.03%
  2. Mariska van Eijsen met een score van 63.43%

Hierbij willen wij alle winnaars van de MenSport@Home-competitie van harte feliciteren! We nemen zo snel mogelijk contact met jullie op zodat jullie de prijzen kunnen ontvangen.

Yoni van Hooff: “Sparky presteert super, ondanks dat hij maar één oog heeft”

0

Yoni van Hooff is al vanaf jongs af aan een paardenliefhebber, dus toen ze op zichzelf ging wonen besloot ze eindelijk de stap te zetten om eens rond te kijken naar een eigen paard. Ze kwam terecht bij de mini Sparky (v. Pieter van de Bloemenstraat). Ondanks dat hij er op dat moment uitzag als een pluizebolletje én een oog mist, viel ze als een blok voor de toen 11 maanden-oude appaloosa. Ondertussen hebben ze zo’n goede bang opgebouwd dat, ondanks dat de pony een oog zicht mist, zelfs het wedstrijdrijden uitermate goed gaat.

“Ik was helemaal niet gericht naar mini’s aan het zoeken, maar toen ik Sparky tegenkwam in een advertentie wist ik gelijk dat ik bij hem langs moest gaan”, steekt ze van wal. “Hij was echt een pluizenbol en ik wist niet gelijk hoe hij uit zou groeien, maar op het moment dat hij naar ons toe kwam wist ik dat hij het gewoon zou worden, de klik was er gelijk”.

Trauma

De pony is gefokt bij stal Yellowhoeve. “Ze hadden op dat moment heel veel paarden staan, toch wist ik gelijk dat Sparky de perfecte pony voor mij was. Op dat moment was hij zijn oog al kwijt, dat is gebeurd bij een trauma toen hij pas zes weken oud was. Hij had een gescheurde oogbol en de opties waren inslapen, of zijn oog laten verwijderen. Tot op de dag van vandaag ben ik nog steeds blij dat zijn fokkers zijn oog hebben laten verwijderen, want anders had ik hem natuurlijk nooit kunnen kopen”.

Een week na de bezichtiging heeft Van Hooff de pony opgehaald. “Het was echt een draakje want hij was nog een hengst toen ik hem kocht. Hij beet en steigerde veel, dus ik heb hem laten ruinen zodra het mogelijk was. Daarbij is hij vanaf het begin veel in de hand geweest en heb ik hem overal mee naartoe genomen, ook naar keuringen en shows, en daar merkte ik dat hij heel graag wilde werken en leren. Hij was nog heel jong, dus ik moest hem daarin af en toe best wel afremmen omdat hij nog zo kwetsbaar was. Uiteindelijk zijn we begonnen met lange lijnen toen hij drie jaar oud was en heb ik hem zelf beleerd, tot het punt dat ik rustig in de kar kon gaan zitten. Omdat ik zelf geen ervaring had met mennen, heb ik het vanaf daar uitbesteed”.

Potentie

Ondertussen staat Sparky 1,5 jaar voor de wagen. “Afgelopen augustus zijn we onze eerste dressuurwedstrijd gestart, waar we gelijk vijf winstpunten hebben behaald”, vervolgt Van Hooff lachend. “Het was meer voor de lol, totaal niet serieus, maar hij bleek dus echt talent te hebben. Als je minipaardjes vergelijkt met shetlanders of andere kleinere pony’s, zijn ze echt veel ranker. Sparky heeft hele lange benen waardoor hij heel ruim kan bewegen. Hij wordt vijf dit jaar, maar als ik zie hoe hij zijn achterhand kan gebruiken en hoe mooi hij kan strekken, denk ik dat hij echt potentie heeft voor meer”.

Van Hooff merkt er vrij weinig van dat haar pony aan één kant blind is. “Ik vergeet het wel eens, sommige mensen komen er ook pas na een jaar achter dat hij links niks kan zien. Het enige is dat Sparky het liefst heeft dat je aan zijn linkerkant loopt, zodat hij rechts nog genoeg kan blijven zien. Dat is heel speciaal en ook een kwestie van vertrouwen”, legt ze uit. “Tijdens het rijden merk ik er weinig van. In het begin was de buiging linksom iets lastiger, maar hij was jong en zonder zicht is het dan extra moeilijk om balans te bewaren. Niemand had gedacht dat hij dit allemaal zo snel zou oppakken”.

Bewezen

Zelf had de menster nooit verwacht dat ze dit met haar pony zou kunnen doen. “Het begon als een lolletje, maar Sparky heeft zichzelf zo goed bewezen dat we er gewoon lekker mee verdergaan. Hopelijk kunnen we snel weer op wedstrijd, ik ben heel benieuwd hoe hij zich gaat ontwikkelen. Ik ben in ieder geval heel dankbaar dat we de kans hebben gekregen dat we, ondanks zijn blindheid, zo kunnen genieten en presteren”.

Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto: Kieknoe fotografie/ Privébezit

Noreen Kuipers: “Doortje is klein maar fijn”

0
Noreen Kuipers

Ondanks dat Noreen Kuipers niet een al te goed gevoel over haar proef had, wisten haar punten het tegendeel te bewijzen. Samen met haar bijrijdpony Doortje reed ze naar een score van 71,00%, waardoor de combinatie nu de klasse Basis weet te domineren.

Via een advertentie kwam Kuipers een jaar geleden bij shetlander Doortje terecht, wat zo goed klikte dat ze besloot om te gaan mennen met de pony. “Hiervoor heb ik heel lang paardgereden, maar ik vind mennen ook echt heel leuk om te doen. Helemaal met een shetlander is het extra leuk, het is allemaal klein maar fijn”, steekt de menster vrolijk van wal. “Al is Doortje wel heel eigenwijs”.

Onverwachts

De combinatie begon al vrij snel met het rijden van wedstrijden en heeft ondertussen het B al uitgereden. “Dit gaat eigenlijk heel fijn, we krijgen hoge punten en Doortje is gewoon heel goed”, vervolgt ze vrolijk. Via Ciska van der Putten hoorde ze over onze MenSport@Home-competitie, waar ze zich gelijk voor aanmeldde. “Ik had zelf het idee dat de proef niet helemaal goed ging, maar ik kreeg wel echt goede punten. Dat we nu eerste staan kwam echt onverwachts”.

Kuipers verwachtte niet te veel van Doortje omdat de shetlandpony nu negen maanden drachtig is. “Het was meer voor de lol, daarom dacht ik niet dat het heel goed zou gaan, maar ze deed het echt beter dan verwacht. Dat is eigenlijk super grappig”.

Dikke buik

Over haar feedback vertelt ze: “Af en toe viel de impuls weg, wat ik heel goed snap omdat ze drachtig is, maar het is wel een probleem waar we normaal ook wel last van hebben. Doortje is liever lui dan moe”, grapt Kuipers. “Ze mag haar achterbeen iets meer intrekken, al heeft ze een hele dikke buik. We kregen heel veel positief commentaar, meer dan we bij reguliere wedstrijden krijgen. Daarnaast stond er aan het eind een stukje feedback wat alles nog een keer omvatte, wat ik echt heel fijn vond om terug te lezen”.

Alleskunner

Doortje is echt een alleskunner, want naast het mennen loopt ze ook regelmatig mee op kinderfeestjes “Op dit moment willen we eerst het veulen afwachten, voordat we weer van alles gaan doen. Totdat het veulen oud genoeg is om een tweespan te vormen met zijn moeder trainen we door op vaardigheid en endurance, we hebben heel veel kleine doelen”, sluit Kuipers gedreven af.

Op de website van WeAllRide vind je meer informatie om mee te kunnen doen aan Mensport@Home.

Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit