Home Auteurs Posts van Danielle Berloth

Danielle Berloth

72 POSTS 0 REACTIES

Marjolein Boerlijst: “We hebben dezelfde passie”

0

Toen Marjolein Boerlijst een pony kocht voor haar tweejarige dochtertje, Karlijn, had ze nooit verwacht dat ze nu samen zo’n plezier zouden beleven aan hun pony’s en het mennen van enkel- en dubbelspan.

Als tweejarig meisje werd Marjolein zelf op een ezel gezet in Spanje en was ze sindsdien verkocht. Ondanks dat haar ouders niets met paarden hadden en haar vader een fervent wielrenner was, mocht ze toch in de zomervakantie in Friesland nog eens op het paard zitten. Ze had een glimlach van oor tot oor. Haar vader wist dat hij zij dochter niet blijer kon maken dan met lessen op de manege. Alleen moest ze eerst zes jaar worden, voordat dat mocht. Bij manege Poelenburg in Schoorl begon ze met rijlessen en hebben paarden sindsdien altijd een rol gespeeld in haar leven.

Alles geleerd van DVD’s

“Het grappige is dat ik toen mijn dochter twee was een pony heb gekocht met het idee er eerst met de familie mee menritjes te kunnen maken. En in de toekomst dat ze erop kon rijden. Alleen had ik helemaal geen ervaring met mennen. Ik heb alles geleerd van de DVD’s van Tjeerd Velstra. Ik ben begonnen bij les één en heb de lessen stap voor stap gevolgd en uitgevoerd. De manier waarop hij het uitlegde was bijna magisch. Het is alleen jammer dat ik de eerste DVD ben kwijt geraakt. Die zou ik graag weer aan mijn verzameling toevoegen”, vertelt Marjolein.

Op mijn rug

“Het beleren van pony Ginger ging heel goed. Ik kocht een tweedehandstuigje, wat later een hele goede kwaliteit bleek te zijn. Karlijn was nog klein en droeg ik op mijn rug. Ondertussen beleerde ik de pony vanaf de grond. Ik had een simpel concourswagentje zonder rem, maar het was inspannen en wegrijden. Inmiddels heb ik al vijf pony’s beleerd voor de wagen, mede dankzij de kennis van de DVD’s.”

Tweespan

“Later kwam ik menster en instructrice Yvonne van de Mark tegen en zij zei ‘rijd eens een AC-lijn’. Dat vond ze meteen al zo netjes gaan dat ze mijn vroeg bij de vereniging te komen mennen en wedstrijden te starten. Ik kreeg les van Yvonne en zo ben ik in één jaar van de B naar de Z gevlogen. Mijn droom was om tweespan te rijden en zodoende kocht ik er een Welshje bij, maar dit was een echt kikkertje. Wakker en snel, maar samen met Yvonne heb ik doorgezet en liep dit span super. Uiteindelijk heb ik het span in 2010 verkocht een aan getalenteerde jonge menner.”

Voetballen

“En ik kocht een wat grotere pony, New Forest D-pony Django. Ik heb hem eerst voor de wagen beleerd en later reed ook mijn dochter op hem. Maar ook met hem wilde ik graag weer tweespan rijden. Zodoende kocht ik Wonderboy erbij. Helaas werd een koliekaanval de pony fataal. Toen heb ik een Ierse pony erbij gekocht van drie jaar. My Filly, was als driejarige al zo braaf. Mijn dochter kon er alles mee, voetballen, springen en dressuurrijden.”

Talent

“Karlijn is zelf op de manege begonnen en later kreeg ze een Shetlander, Black Beauty, om op te rijden. Deze was echt goud waard en een super leermeester voor haar. Ze kon er alles mee. Ze is er acht keer Hippiade kampioen mee geworden, daarna heeft ze dus de grotere pony’s gereden en nu is ze 19 jaar en heeft ze ook echt talent voor het mennen. Ze rijd enkel- en dubbelspan en won meteen haar eerste wedstrijd. Het is fijn dat we samen dezelfde passie hebben. De pony’s moeten juist voor het tweespan veel in het enkelspan getraind worden. Zo kunnen we ieder een pony trainen. Daarbij is Karlijn mijn vaste groom ook achterop de wagen. Overigens vindt mijn zoon Lukas het heel leuk dat wij deze hobby hebben. Maar zelf is hij meer geïnteresseerd in moutainbiken en computers.”

Toen al verliefd op de mensport, Karlijn vier jaar.

Genieten

“Mijn doel is om samen gewoon heel veel plezier te hebben met de pony’s en om samen wedstrijden te rijden. Als we op pad gaan met de pony’s en drie teckels ben ik helemaal in mijn nopjes. Django heb ik naar het Z gereden en het zou leuk zijn als het met My Filly ook lukt. Maar vooral mooie ritten maken en genieten staat op nummer één.” (CdB)

Bron: Mensport / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

 

Jeannette Eerhart: “Samen met de Groningers maken we onze droom waar”

0

Via de Gelderse, Friezen en tuigpaarden kwamen Piet en Jeannette Eerhart uiteindelijk uit bij het Groninger paard. Een ras waar ze beide heel veel plezier aan beleven en waarmee ze hun dromen uit laten komen.

Enthousiast begint Jeannette te vertellen: “Van kinds af aan was ik al een paardenmeisje. Bij stalhouderij Vosse in Haarlem heb ik leren rijden en toen ik met Piet verkering kreeg is hij ook gaan leren rijden. Vervolgens heeft Piet zijn menbewijs gehaald en reed hij voor stal Goedhart regelmatig trouwerijen.”

Stoppen met roken

“Het was best grappig hoe wij aan onze eerste Gelderse merrie zijn gekomen. Ik was namelijk in 1990 gestopt met roken en dat geld wilde ik investeren in een eigen paard. Dit was een hele fijne merrie, maar toch zijn we overgestapt op Friezen paarden. Ze zijn zo imposant om te zien. Ook met dit ras hebben we jaren plezier gehad. Totdat de prijzen van de Friezen enorm stegen. Toen zijn we met tuigpaarden begonnen. Een super werkwillig ras, maar wel altijd wakker.”

Niet één maar twee

“Met verschillende tuigpaarden die we ook onder het zadel reden, hebben we veel plezier gehad. Maar uiteindelijk wilde ik toch een ras dat een iets rustiger karakter heeft. Zo kwamen we uit bij de Groninger. Het is een geweldig ras, super veelzijdig en werkwillig. Via het Groninger stamboek gingen we kijken bij een fokker voor een jaarling. Uiteindelijk kwamen we met een jaarling en een veulen uit dezelfde moeder, van Extase, thuis.”

Droom najagen

“Het was nu alleen wel een paar jaar wachten voordat we er wat mee konden doen. Toch zijn deze jaren voorbij gevlogen. Voordat de paarden kwamen hadden we namelijk nog een droom. We wilde heel graag paarden aan huis hebben. In het westen was dat niet te betalen. We hebben altijd al wat met de Veluwe gehad en gingen er veel op vakantie. Dus de stap om daarheen te verhuizen was voor ons logisch. We zijn begin zestig en wonen er nu al weer ruim drie jaar. Ik heb geen moment spijt gehad en mijn kinderen en kleinkinderen, die in het westen wonen, komen graag en dan ook regelmatig langs. We gaan hier een mooi pensioen tegemoet.”

Opstappen en wegrijden

“We hadden een oude woning gekocht in Epe en die helemaal opgeknapt. En natuurlijk ook stallen erbij gebouwd. We rijden zo het bos in. De kers op de taart is dat we nu ook een geweldige eb- en vloed rijbaan hebben. Hier kunnen we inmiddels met de paarden aan de slag. Nu zijn Ewout van de Pasop (v. Elbow red.) en Eelco van de Pasop (v.a Elgar red.) respectievelijk twee en drie jaar oud. Eelco loopt inmiddels voor de wagen en onder het zadel. Het is opstappen en wegrijden, maar dat was het al bij het zadelmak maken en bij het beleren voor de wagen. Ewout wordt volgend jaar beleerd.”

Verschillend

“Daarnaast hebben we ook een driejarige Hitmaker x NRPS-er, omdat ik ook graag een gewoon dressuurpaard. Deze Naud wordt nu zadelmak gemaakt en is wel een stuk sensibeler. Dus ik moet nog even kijken wat we gaan doen met hem. Op zich zijn Eelco en Ewoud ook best verschillend. Ewout is iets luxer en bloederiger dan Eelco die een meer ouderwets type is.”

Braaf recreatiepaard

“Maar de Groningers zijn zo steady, rustig en braaf, maar zeker niet dood. Ze willen altijd werken, zijn niet snel onder de indruk en ook nog eens ontzettend lief. Je ziet regelmatig mensen die een braaf recreatiepaard zoeken. Ik zou zeggen ‘neem een Groninger’. Het is jammer dat er zo weinig mensen mee bekend zijn, want het is echt een fijn gebruikspaard. Zelfs de bereden politie is nu bezig met Groningers. Het lijkt mij uiteindelijk echt een droom om Ewoud en Eelco in het tweespan te hebben met tocht voor authentiek gerij.” (CdB)

Bron: Mensport / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Mirjam Jenkins: “Na tien jaar durf ik eindelijk voor het ‘echie’ te gaan”

0

Mirjam Jenkins had voorheen altijd verzorgpony’s en -paarden, totdat ze heel graag een eigen pony wilde voornamelijk om te verzorgen. Dat ze uiteindelijk met de pony niet alleen is gaan mennen, maar onder andere ook aan horse agility en mendurancewedstrijden deelneemt, had ze van te voren niet verwacht.

Enthousiast en vooral vol lof over haar 1.20 meter metende pony Silvester, oftewel Sil, begint Mirjam te vertellen: “Ik had dus altijd verzorgpaarden en wilde graag iets zelf hebben om te verzorgen. Het gaat mij niet zo zeer om het rijden, maar vooral de verzorging en het omgaan met een paard of pony vind ik erg leuk. Sil kwam ik tegen via een internetsite en hij was toen nog een jaarling. Het is een kruising tussen een Shetlander en een Welsh. Hij was toen al erg eigenwijs en we noemen hem ook wel ‘silly’, omdat hij en beetje gek is. Ik kocht hem van mijn eerste welverdiende vakantiegeld.”

Extra punten

“Inmiddels is Sil al dertien jaar mijn maatje. Toen hij zo jong was, heb ik hem vooral heel veel aan de hand geleerd. Dat grondwerk vond hij ook harstikke leuk om te doen. Met een wedstrijd horse agility aan de hand werden we meteen eerste. Je moet dan een obstakelparcours aan de hand doen. Je kunt in de wedstrijd extra punten verdienen als je een pony niet alleen kunt laten lopen over een stuk zeil, maar zelfs erop kunt laten liggen. Dat was geen probleem voor Sil.”

Vlekkeloos?!

“Iemand anders op stal mende met haar Shetlander en vroeg mij ‘waarom ga jij dat niet doen?’. Ik had het nog nooit gedaan, maar het leek mij erg leuk. We hebben hem samen beleerd en dat ging vlekkeloos. Toch had ik het achteraf gezien door of samen met een professional moeten doen. Ik mende namelijk altijd met lange leidsels en als ik ze korter nam dan stond hij stil. Toen hij ging puberen waren er ook veel dingen eng en draaide hij om. Omdat ik alleen buiten kon rijden en de wielen bij het draaien onder de wagen blokkeerde, lagen we regelmatig op zijn kant. Dat was natuurlijk niet fijn.”

Ma(e)nagen

“Toen ik een nieuwe wagen kocht waarbij de wielen wel onderdoor konden draaien en op een nieuwe stal stond, waarbij ik Sil in de paddock kon mennen, is dit wel beter geworden. Daarnaast heeft menner Marco Versterre mij ook weer aardig op de rit geholpen. Nu hebben we weer vertrouwen en weet ik het te ma(e)nagen, haha!”

Weken vooruit

“Voor het rijden van wedstrijden was ik altijd afhankelijk van vervoer, maar sinds vorig jaar heb ik mijn eigen trailer. Het is heerlijk als je zo jezelf kunt redden. Ik krijg nu les van Margit Haitsma en ik kan met één les weken vooruit.”

Dubbel genieten

“Sil is echt een lange afstandspony en dus heel goed in mendurance. Tijdens zijn eerste wedstrijd in een impulsrubriek werd hij alweer meteen eerste. Daarnaast rijdt er een meisje van elf dressuur en springen met hem. Ook heeft hij meerdere kindjes leren paardrijden, loopt hij graag rondjes op verjaardagen en markten en hebben we zelfs de eer gehad om meerdere jaren achter elkaar verstandelijk gehandicapte kindjes een rondje te laten rijden op zijn rug. Dat is voor zowel Sil als mij echt genieten, andere mensen laten genieten. Hij vindt het allemaal zo leuk.”

Jonge pikeur?

“Ook doe ik mee aan minimarathons. Eindelijk heb ik na tien jaar een menstartkaart aangevraagd en gaan we voor het ‘echie’ in plaats van meedoen aan een impulsrubriek. Bij de KNHS hadden ze een oproep gedaan. Ze waren op zoek naar een allround sportpony en ik hoop natuurlijk dat Sil de titel officieel verdient. Ook wil ik Sil nog graag laten koersen op de minikoersen op de drafbaan van Alkmaar. Eigenlijk zoek ik nog een jonge pikeur die hier interesse in heeft.”

Dit is hét jaar

“Mijn liefde voor paarden en mijn wens om andere mensen gelukkig te maken hebben mij ertoe gezet om dit jaar mijn eigen bedrijf JenkinsStyle Photography & Design op te starten. Naast het fotograferen van paarden, richt ik mij ook op kinderen, families en honden. Voor andere startende ondernemers en ondernemingen met een beperkt budget maak ik ook websites/webshops, logo’s, flyers, noem het maar op! Ik vind het vooral leuk om klanten te krijgen met ook een passie voor paarden, zo kan ik werk en hobby combineren! Het aanvragen van een startkaart en beginnen van mijn bedrijf betekent veel voor mij. Het is het jaar van het ervoor gaan!”

Tegen en met elkaar

“Het leuke van het mennen is dat het echt een teamsport is. Ondanks dat je tegen elkaar strijd, staat iedereen voor elkaar klaar en heb je altijd hulp. Dat is heel fijn. Oh ja en Sil heeft zijn eigen Instagram waarop zijn avonturen te volgen zijn; Silly.pony.silvester.” (CdB)

Bron: Mensport / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Irene Knelange: “Ik kijk naar wat de pony leuk vindt”

0
Irene Knelange met Sylvester. Fotografie Thomas Zekveld.

Irene Knelenge is verknocht aan de dressuur en heeft ook jarenlang paarden gereden, maar met haar lengte van 1.88 meter valt het niet altijd mee een geschikt paard te vinden. Ze zocht een gezelschapspony voor haar oude paard en is daar mee gaan mennen. Zo is ze in het mennen gerold. Toch blijft het niet bij alleen dressuurrijden.

“Mijn eerste Welsh was Sylvester en dat was het maatje voor mijn oudere paard, daarna is Pietje erbij gekomen en later Cynthia. Het is min of meer een verzameling Welshjes geworden”, lacht Irene.

Menbewijs

“Ik was destijds mee naar een indoor marathon en dat vond ik al zo leuk. Ik ben toen mijn enkel – en dubbelspanmenbewijs gaan halen bij Gonny Degen. Ik men nu vijf jaar en doe voornamelijk aan dressuur en vaardigheid. Maar ik kijk eigenlijk meer naar wat de pony leuk vindt.”

Pony zijn

“Die moet je toch te vriend houden, want samen moet je het doen. Mijn pony’s staan ook 24/7 buiten. Ik vind het heel belangrijk dat ze gewoon pony mogen zijn en let erg op het welzijn. Ze staan ook in en soort paddock paradise. Sylvester vindt dressuur heel leuk, Pietje maak ik blij met vaardigheid en mendurance zou ik in de toekomst heel leuk vinden om met hem te gaan doen. Cynthia vindt alles leuk of het nu in het enkel- of dubbelspan is. Mijn doel met alle drie de pony’s is enkelspan Z dressuur en Z vaardigheid.”

Irene Knelange met Cynthia. Fotografie: Thomas Zekveld

Hét ultieme

“Bij het dressuurrijden onder het zadel is het fantastisch om een echt goed verzameld paard onder je te voelen, maar ik moet zeggen dat een echt goed verzamelde of pony voor de wagen ook heel gaaf is. Ik kan er zo happy van worden als je erachter zit en je ziet dat ze in hun lichaam helemaal los zijn en het optimaal gebruiken. Dat is het ultieme doel.”

Hoofd leeg

“Maar ik word ook heel blij van het verzorgen van mijn pony’s. Naast mijn drukke fulltime baan bij een toeleverancier van de veiling in Aalsmeer is het zo fijn om je hoofd bij de pony’s even helemaal leeg te maken. Ook het onderhoud in het land van mijn ouders waar de pony’s staan, is heerlijk om te doen. Ook al is het veel werk, het brengt toch ontspanning.”

Chalet Parket Dressuur competitie

“En om mijn steentje bij  te dragen in de sport ben ik mede-organisator van de Chalet Parket Dressuur competitie 2021/2022 waarvan de wedstrijden bij St. Hubertus in Lisse en Haarlemmermeerruiters in Hoofddorp gehouden worden. Neem maar eens een kijkje op de facebookpagina!” (CdB)

Irene Knelange met Pietje. Fotografie: Linda van Aanholt

Bron: Mensport / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

 

 

WK ponymennen volop aan de gang

0

Het WK ponymennen in Haras du Pin is volop aan de gang. Gisteren verschenen 33 enkelspannen in de dressuurbaan waaronder 4 Nederlandse en 4 Belgische combinaties.

België

Voor België deed Gilles Pirotte met Rubens goede zaken, een 4e plaats met 55.16 punten, direct gevolgd door landgenoot Sven Tinlot met Kitty met 55.22 punten op de 5e plaats. Verderop in het klassement Karl Jacobs met Templedruid Guatemala en Sebastien Pallen met Carlo, respectievelijk 19e en 30e.

Nederland

Brent Janssen is op dit moment de beste Nederlander en staat met Regina’s Hielke op de 8e plek, 56,34 punten. Individueel deelneemster Marlous van ’t Veld met Nebo Delmie behaalde een 10e plek in dit onderdeel met 56,99 punten. Milou Huisman scoorde met Thijsje 59,64 en staat 16e.  Op de 20e plaats zien we dan Fleur van Empelen en Shore Brooks Hand’s Up met een score van 63.83.

De kopplaats

De kopplaats is voor Cédric Scherrer (SUI) en Lise Halkjaer (DEN) die beiden 52,38 strafpunten bij elkaar reden en dus ex aequo geplaatst staan.

Op dit moment zijn de tweespannen bezig met hun dressuurproef.

 

Tickets WK tweespannen met korting!

0
Lipica
WK Tweespanrijden in Lipica (foto: Gabriele Boiselle)

Het wereldkampioenschap voor tweespan paarden wordt gehouden van 8 tot en met 12 september 2021 in Kronenberg. Limburger Stan van Eijk (Schinveld) won brons op het laatste WK in 2019 en zal zeker een gooi doen naar een hoge klassering op het WK in zijn eigen provincie.

Naast de vele sportieve hoogtepunten kun je tijdens het WK ook genieten van een groot aantal side events, zoals de openingsceremonie & landenavond, een programma voor basisscholen en een Bixie Event. Het wedstrijdprogramma begint op donderdag 9 september. Vanaf de tribune hebben de bezoekers uitstekend zicht op de hoofdpiste, waar de dressuur en de vaardigheid worden verreden.

De organisatie verwacht ca. 80 deelnemers uit 24 landen. De verwachting is dat er acht of negen Nederlanders mee mogen doen. Ditzelfde aantal geldt ook voor de andere landen. Wie er voor Nederland starten, is nog niet bekend maar het spreekt voor zich dat de winnaars van het NK in Maasdijk een goede kans maken. “Wij willen zo veel mogelijk tweespanrijders de gelegenheid geven te starten op dit prachtige WK”, aldus Limburg 2021-voorzitter Nico Rijnbende. “Dit is een unieke kans om op eigen bodem te excelleren.”

Tijdens alle onderdelen van het WK is publiek welkom. Via het ticketsysteem op de website reserveer je eenvoudig je tribuneplaatsen en toegang tot de marathon op zaterdag. De lezers van MenSport krijgen een korting van 10% op de toegangsprijs! Gebruik hiervoor bij je online reservering de kortingscode LEDENACTIEMENSPORT2021. Deze actie is geldig tot en met 15 augustus 2021.

“Een unieke kans om op eigen bodem te excelleren”

Het programma:

Donderdag 9 en vrijdag 10 september: Dressuur
Zaterdag 11 september: Marathon
Zondag 12 september: Vaardigheid

Ga naar www.limburg2021.nl om je kaarten te reserveren.

Rob van Schie: “Ik heb het er echt voor over”

0

De mensportcarrière van Rob van Schie begon als groom achterop de wagen. Na dit vele jaren met plezier te hebben gedaan, kwam Dina als eigen paard voor de wagen van Rob te staan. De merrie is niet de gemakkelijkste, maar de klik daarentegen des te groter.

“Heel kort heb ik ook even gereden, omdat mijn toenmalige vriendin reed. Toen er op onze stal een kennis kwam te staan die mende, ben ik ook gegrepen door het men-virus. Niet dat ik zelf de leidsels in handen had, ik vond het prachtig om als groom achterop te staan. Dat heb ik vijf jaar lang gedaan, maar toen wilde ik wel graag zelf mennen.”

Heftig

“Ik heb eerst de mencursus gevolg bij Jan Tuin en vervolgens kocht ik ruim drie jaar geleden Dina, een Waterman x Manno. Ze was pittig, maar dat wilde ik ook wel en ik had direct een klik met haar. Het is een heel eerlijk paard, maar in het begin heb ik wel wat te stellen gehad met haar. Ze steigerde voor de wagen en had energie voor tien. Ze kon niet normaal op eigen benen lopen. Het was best heftig, maar er is geen moment geweest dat ik aan verkoop dacht. Ik heb echt een enorme klik met haar. Toch ben ik best trots, want na drie jaar hebben we al heel wat vooruitgang geboekt.”

Focus

“Eigenlijk kocht ik haar voor de marathons, maar daar wordt ze zo heet van dat ik haar bijna niet kon sturen. Nu focussen we ons volledig op de dressuur, want als ik dat goed voor elkaar heb, wil ik weer marathon gaan rijden. Samen met Theo Beers, die les geeft bij de Zaanse Ruiters en Paul Versluis bij wie ik regelmatig op instructieweek ga, werken we hier aan. Vooral het ontspannen en rustig over de rug lopen vindt Dina moeilijk.”

Tips

“Bij Theo leer ik wekelijks heel veel. Hij gaf ook aan dat het goed zou zijn om Dina naast het mennen te longeren. Dat doe ik nu vier keer per week en wordt ze echt beter van. Paul had het tuig wat aangepast en wist met een paar kleine tips mij al verder te helpen. Bijvoorbeeld begin op de gemakkelijke hand en rijd veel voltes. Ik vind het ook heel goed dat Paul zelf op de bok klimt om te voelen wat het paard doet. Ik heb het idee dat hij me dan ook beter kan helpen.”

Wie leert wie iets?

“Stapje voor stapje komen we steeds verder. Vaak denken mensen dat het paard iets moet leren, maar ik vind juist dat ik het moet leren. Het is een samenwerking en zo mooi om uiteindelijk je paard op een aantal meter afstand voor elkaar te hebben. Dressuur vind ik leuk, maar marathon veel leuker. Maar ik heb het er echt voor over om eerst de dressuur beter voor elkaar te krijgen. Verder rijd ik ook regelmatig met haar buiten en dat vinden we samen heerlijk ter afwisseling.” (CdB)

Foto: Privébezit

Bron: MenSport / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Rik Jacobs: “De kracht is niet te omschrijven”

0

Pas op zijn 26e kwam Rik Jacobs in aanraking met paarden en het begon met een dolletje. Het paardenvirus had Rik meteen te pakken. Al had dat door een ernstig ongeluk ook zo maar kunnen verdwijnen. Nu heeft hij de paarden aan huis en is helemaal verknocht aan de mensport.

Zijn vriendin, en inmiddels vrouw Linda, kreeg van Rik een rijles cadeau. Iets wat zij al heel lang wilde. De eigenaar van de manege grapte ‘dan moet jij zelf ook gaan rijden’. Zo gezegd, zo gedaan en voor hij het wist zat Rik op het paard. “Ik had natuurlijk gezegd dat het een echte vrouwensport was en zo daagde de manege-eigenaar mij uit. Maar eerlijk is eerlijk, ik vond het machtig en vele jaren les op de manege volgde.”

Negen titaniumplaatjes

“Door de geboorte van de kinderen raakte het rijden een beetje op een laag pitje. Totdat we op een stal hier in de buurt een Groninger-dag bezochten. We raakten weer verslingerd en kochten een Groninger veulen. Daarnaast kochten we ook een Groninger hengst, Louis, waar we direct mee aan de slag konden. Het veulen groeide op en kwam regelmatig in handen. Het leek ons een goed idee om haar als driejarige aan van alles te leren wennen en we volgden een schriktraining aan de hand. Alleen, een ongeluk zit in een klein hoekje. Toen ik even niet goed oplette, schrok ze zo. Voor ik het wist had ik een klap in mijn gezicht. Gelukkig heb ik het zelf allemaal niet meegemaakt, maar mijn vrouw en kinderen wel. Daarbij was er nog een geluk, want er een verpleegkundige aanwezig. Ik heb vijf dagen in coma gelegen en er zitten nu negen titaniumplaatjes in mijn gezicht. Verder heb ik er gelukkig niks aan over gehouden.”

Geen foute dingen aanleren

“De paarden beleven ook na het ongeluk trekken. Ik had het immers niet bewust meegemaakt allemaal. Louis reed ik gewoon weer onder het zadel, totdat ik een marathonwedstrijd had gezien. Dat leek me onwijs leuk om te doen. Samen met Linda heb ik mijn koetsiersbewijs gehaald en inmiddels mennen we ook. Dat koetsierbewijs wilde ik halen, want ik wilde geen foute dingen aanleren. Nu zijn we zelfs bezig met het tweespanbewijs!”

Kick

“Natuurlijk blijft de basis dressuur en daar werken we ook aan, maar de vaardigheid en marathon geven toch een echte kick. De kracht die je voelt is zo direct. En het is geweldig om een band met je paard op te bouwen. Het is gewoonweg niet te omschrijven. Je kunt ook blij worden van de kleinste dingen, ook al gaat er veel tijd in zitten. En het is gewoon heel leuk om dit samen met mijn vrouw te delen.”

Heerlijk

“Een paar jaar gelden hebben we zelfs een huis gekocht waar de paarden ook aan huis konden staan. ik heb mijn eigen notariskantoor en iedereen dacht dat ik het niet lang zou volhouden op het platteland, maar het bevalt me prima. Overdag zit ik strak in het pak en ’s avonds mag ik een beetje boer zijn. Heerlijk om na een drukke dag zo je zinnen te verzetten.”

Ferrari in het kwadraat

“Sinds kort heb ik ook een PRE aangeschaft en in vergelijking met de Groninger is dit een Ferrari in het kwadraat. Samen met Linda, die hem onder het zadel rijdt, zijn we bezig hem netjes op te leiden. Met de Groninger ben ik wel eens eerste geworden, maar het mooiste vind ik het opleiden en omgaan met de paarden. En wat is er leuker dan samen met je vrouw die hobby te delen?” (CdB)

Foto’s: Privébezit/WanKie Be

Bron: MenSport / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Theo Beers: ‘Blijf leren en met plezier mennen’

0

Bij Theo Beers was het niet de beroemde paplepel die ervoor zorgde dat hij met paarden in aanraking kwam. Van jongs af aan was hij al geïntegreerd door deze imposante beesten. Nu decennia later is hij fervent menner en staat genieten met zijn paard Bravour op de eerste plaats. Al is Theo ook heel gedreven en gaat hij regelmatig naar instructiekampen, bijscholingen en clinics om bij te leren als menner, instructeur en jurylid.

“Ik was denk ik een jaar of acht, toen ik op de manege kwam. Ik hielp met uitmesten en in ruil daarvoor kreeg ik les. De paarden hebben altijd een bepaalde aantrekkingskracht op mij gehad. Eerst reed ik onder het zadel en later ben ik via een kennis in aanraking gekomen met het mennen”, vertelt Theo enthousiast.

“Hij sprak mij meteen aan”

Hij vervolgt: “Bij menvereniging de Zaanse Ruiters ben ik eens gaan kijken en uiteindelijk heb ik daar de mencursus gevolgd onder leiding van Jaap Prins. In 1980 kocht ik mijn eerste pony om mee te mennen. Later kwam er een grotere pony en daarna volgde Alexander en de Fries Hannah. Op dit moment heb ik de 15-jarige Bravour voor de wagen. Deze Vitens-zoon kocht ik als 3-jarige bij de fokker Gert Hofs. Bravour liep met leeftijdsgenoten en hij sprak mij meteen aan. Hij was licht betuigd en heeft een heel goed en meewerkend karakter. Al kan niet iedereen met hem overweg, Hij is soms wat apart en daar moet je mee om kunnen gaan. Hij is super makkelijk in de omgang en nooit ziek. Echt een fijn Gelders paard.”

Buitenrijden heel belangrijk

“Ik rijd nu ZZ-dressuur met hem en wil graag de puntjes verder op de ‘i’ zetten. Daarom volg ik regelmatig clinics, maar ook meninstructieweken in Steenwijk bij Paul Versluis. Dit is niet alleen enorm leerzaam, maar ook heel ontspannen en gezellig. Want we maken daar ook veel buitenritten. Buitenrijden is volgens mij enorm belangrijk voor een paard. Anders stompen ze heel snel af. Lekker aan een lange contactteugel rijden, dat vindt Bravour ook heerlijk. Zijn oortjes gaan er dan altijd op. Een fijne buitenrit vind ik net zo mooi als het rijden van een goede proef. We gaan ook regelmatig naar de Cantharel in Apeldoorn om daar heerlijk op de Veluwe te rijden.”

Frisse blik

“Tijdens de meninstructieweken zijn er ook vaak leerlingen van mij mee. Ik kijk dan ook hoe Paul les geeft aan hen. Op deze manier school ik mezelf ook bij en houd ik een frisse blik. Als instructeur vind ik het enorm leuk om menners te helpen om hun doel te bereiken. Ik sta open voor andere meningen en visies, mits dit natuurlijk wel gefundeerd is. ik leer graag bij, zeker van mensen die zelf ook goed gepresteerd hebben. Naast het mennen en lesgeven, jureer ik ook. Ik vind dat je je steentje bij moet dragen aan de sport en daarom ben ik destijds de opleiding gaan volgen.”

Samenspel

“Het mooie aan het mennen vind ik dat je je paard op afstand met alleen leidsels, zweep- en stemhulpen zo voor elkaar krijgt dat het paard precies zo loopt als dat je wil. Een optimaal samenspel tussen menner en paard is een mooie uitdaging. Maar hoe goed je dit ook voor elkaar wil krijgen, zorg ervoor dat je geniet van je paard. Plezier staat op de eerste plaats. Laat je niet ontmoedigen als het een keer niet lukt.” (CdB)

Foto’s: Privébezit

Wil jij ook jouw liefde en passie voor paarden met ons delen? Stuur dan een berichtje naar info@mensport.nl

Bron: MenSport / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Mariska van Eijsden: “King kan echt alles”

0

Ondanks dat Mariska van Eijsden helemaal niet opzoek was naar een paard, begon het na het behalen van haar koetsiersbewijs in 2011 toch te kriebelen. Ze kocht de toen 3-jarige haflinger Arpad du Schack (King) (v. Alarez DE) voor een schamel bedragje om er recreatief mee te rijden, wat iets anders uitpakte dan gepland. Ondertussen is ruin zowel onder het zadel als voor de wagen ZZ-zwaar geklasseerd. “Hij kan zo veel dat hij zijn aankoopbedrag zeker verveelvoudigd heeft”, steekt Van Eijsden lachend van wal.

Van Eijsden is hem zonder enig ervaring gaan beleren en opleiden. “Ik had alleen een koetsiersbewijs, maar omdat hij zo koel in zijn karakter was verliep alles supergoed. In de eerste instantie wilde ik hem vooral voor de kar vanwege ringsteekwedstrijden, maar kwam van het een het ander. Ik ben een proefje gaan starten en zonder ooit les te hebben gehad heb ik hem doorgetraind tot het M, al liep ik daarna wel even vast. Pas toen we les kregen uit onverwachtse hoek, kregen we de smaak weer te pakken en nu zijn we ondertussen ZZ-Zwaar”.

Twee kanten

Ook onder het zadel laat de haflinger goed zien wat hij kan. Zijn bijrijdster brengt hem momenteel uit op ZZ-Zwaar niveau. “Daarnaast heeft hij voltige gelopen, kan hij crossen en springen en rijdt mijn dochter L2 met hem. King kan echt alles, het is echt een kanjer”.

De ruin heeft voor de wagen echt twee kanten. “Als hij voor het antieke rijtuig staat is het echt een macho. Dan doet hij zijn naam echt eer aan, vooral als hij in de schijnwerpers staat en mensen klappen is het een echte uitslover. In de dressuur daarentegen kan hij heel beheerst lopen. Hij is superfijn te rijden en kan makkelijk verzamelen in de galop. Bij wijze van spreken kan ik met de kar een pirouette rijden, zo fijn is hij terug te rijden. Daarnaast kan hij heel makkelijk te schakelen, ondanks dat hij zo breed gebouwd is”.

Heel groen

De menster had nooit verwacht zoveel met de ruin te bereiken. “De bedoeling was dat we recreatief zouden gaan rijden, dat we in één wedstrijd 6 winstpunten zouden behalen had ik nooit durven dromen. Zulke hoge scores geven je gewoon een kick, waardoor we steeds meer motivatie kregen om door te gaan. Ondanks dat we beide erg groen waren reden we gewoon alle dressuurpaarden eruit. Ik ben het meest trots dat we echt een team zijn geworden en samen zo ver zijn gekomen. Zowel voor de wagen als onder het zadel op dit niveau rijden met zo’n tank komt echt bijna niet voor. Natuurlijk moet je hem niet vergelijken met een Jazz, maar hij heeft echt zijn eigen kwaliteiten”.

Van Eijsden heeft nu al twee haflingers zelf opgeleid, en als het aan haar ligt komt er ooit ook nog een derde. “Ik vind wel dat haflingers tegenwoordig heel erg sportgefokt zijn. Abbe is vergeleken met King ook echt een sporttype, al zijn ze wel even groot. Het ouderwetse type vind ik veel meer hebben dan de sporttype, dus als ik ooit weer tegen een oud type aanloop zou ik daar zeker geen nee tegen zeggen. Al zou mijn dochter liever een springpaard hebben”, sluit ze lachend af.

Tekst: Isa Wessels – Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.