Home Auteurs Posts van Angeladefrel

Angeladefrel

4 POSTS 0 REACTIES

Afgeronde opleidingen: Nederland is weer een aantal men instructeurs rijker!

0

Afgelopen Oktober startte er op verschillende locaties in Nederland een nieuwe opleiding tot meninstructeur. In Barsingerhorn start een club van acht deelnemers onder leiding van Paul Versluis. Wat houdt de cursus in, wat komt er allemaal aan bod en waarom begin je eraan? De enthousiaste 23 jarige Martijn Beijer uit Krommenie doet zijn verhaal.

 

Met de paplepel ingegoten.

Als 5 jarige jochie zat Martijn al naast zijn vader op de bok. Later kwam zijn eigen pony en na jaren onder het zadel gereden te hebben, ging deze pony voor de wagen. Vele men-kampen en lessen verder wilde Martijn meer… Hij wilde altijd weten hoe, wat en waarom en welke theorie er achter een bepaalde handeling zat? Hij besloot aan zijn nieuwsgierigheid toe te geven.

 

Inschrijving.

Namens de KNHS gaf Paul Versluis de cursus in Barsingerhorn. Elke woensdagavond van 19.30 tot 22.30 uur werd de cursus gevolgd en de reis door de acht deelnemers met hun paarden gemaakt. In de eerste instantie zag Martijn wat op tegen de lange avonden, naast zijn drukke baan. Het enthousiasme van de cursisten en de tijd en energie die Paul aan zijn groep besteedde, deed dat echter smelten als sneeuw voor de zon. Paul zorgde naast de cursusdagen vrijblijvend, voor extra online theorielessen en gaf de groep een inkijk, over hoe hij zijn clinics aanpakt.

 

Verloop van de cursus.

‘’De eerste keer de baan inlopen om iemand les te geven zorgt voor gezonde spanning’’ geeft Martijn aan, ‘’maar de groep was zo hecht en wist elkaar met opbouwende woorden altijd te motiveren.’’ Tijdens de opleiding komen er vier aspecten aan bod. Het eigen rijden, longeren, paardenkennis en het lesgeven. Wat hem het meest is bijgebleven is dat het plezier voorop staat en de kracht om onzekere menners het vertrouwen te geven, dat ze het kúnnen.’’ Dat alles komt nog vóór de instructie en het lesgeven zelf’’ geeft Martijn aan. Op de vraag hoe hij de opleiding heeft ervaren, antwoordt hij zonder aarzelen volmondig: ‘’geweldig!!’’

 

Examen:

Op woensdag 14 april werden de deelnemers opgewacht door de examinators Herman Smit en Ito Werkman. De onderdelen: het eigen rijden, longeren en de paardenkennis werden afgenomen. Erg zenuwachtig was Martijn niet, wel gezonde spanning geeft hij toe. Zijn valkuil, té veel willen vertellen en té enthousiast worden, hield hij naar eigen zeggen goed in de gaten. Lachend vertelt hij wel; ‘’Ik liep wel erg overdressed rond in mijn wedstrijdtenue, dit was achteraf niet nodig geweest.’’ Op woensdag 21 werd het eigen rijden afgenomen en was wederom Herman Smit hiervoor aanwezig.

 

Groepsgevoel voor herhaling vatbaar.

Alle cursisten zijn geslaagd, wat uiteraard een groot compliment voor Paul Versluis moet zijn. Martijn geeft aan dat hij niet echt het voornemen heeft om les te gaan geven, aangezien hij naast zijn drukke baan, graag tijd vrijhoudt om zijn eigen tuigpaarden te trainen. Hij wil in oktober wel weer met niveau 3 van de opleiding beginnen, om zich nog verder te kunnen ontwikkelen. Het grootste gedeelte van de groep wil verder en ze zijn het unaniem eens over de voorwaarde: ‘’We gaan alleen verder als Paul hem weer geeft!’’  Naast Esmee, Maartje, Carine, Lindsey, Ciska, Danielle, Ruud en Martijn, zijn ook wij nu wel érg benieuwd: ‘’Paul, wat is hierop jouw antwoord??’’

‘Bron: MenSport, overname zonder schriftelijke toestemming en bronvermelding niet toegestaan’ Foto: ‘Privébezit’.

 

 

 

 

 

Van een pony winnen in de loterij tot het EK jeugdmennen in Frankrijk’

0

Op ‘’Stal Petrideko’’ in Rijsbergen gaat het men virus van vader op zoon. Peter de Koning kreeg zijn eerste pony op 8 jarige leeftijd en zoon Jacco reed al eerder pony dan hij kon lopen. Beide fanatiek in de samengestelde mensport met moeder Riëtte als vaste basis aan het roer!

Een lotje uit de loterij

Peter de Koning ging als 8 jarig jongetje naar een groot concours en kocht daar een lootje van de loterij. Het geluk was aan zijn kant, want hij ging met de hoofdprijs, een pony, naar huis. Deze pony was klein en werd voor de wagen beleerd. Hij mocht tot zijn overlijden, 6 jaar later daar blijven. Op 18 jarige leeftijd kwam er een grotere pony ,die drachtig bleek en zo was daar zijn 2span. Toen Peter 24 jaar was liep hij tegen 2 schimmeltjes aan, een pensionklant had ook 2 schimmel pony’s en daar was het langverwachte 4 span!

Windsor en NK

Peter reed met zijn pony’s bij de NKB, later de MBVAP wat vervolgens in 2002 tijdens een fusie, de voor ons inmiddels bekende KNHS werd. In 2006 ging hij met zijn vaste grooms Jeroen en Erik naar Windsor, dat jaar sloot hij af met het NK in Tilburg, waar ze Nederlands kampioen klasse 4 werden. In dat jaar werd hij ‘’sportman van het jaar’’ in gemeente Zundert en ‘’menner van het jaar.’’ ‘’In 2006 klopte alles en daar kijk ik nu nog steeds met een glimlach op terug.’’ aldus Peter. De schimmeltjes zijn kort daarop verkocht en Peter is met een jong span bruine pony’s opnieuw begonnen.

Samen op wedstrijd

‘’Terug opnieuw beginnen was op dat moment moeilijker dan een span veranderen, maar is een bewuste keus geweest.’’ Geeft Peter aan. Al snel ging de jonge Jacco met zijn welsh pony Maud mee naar de wedstrijden en reed als een echte ‘Koning op de troon’ de kinderrubrieken mee. Een heel samengesteld seizoen klasse L, reed Jacco voor het eerst in 2019. Aan het eind van het seizoen, ging Jacco in Texel met de winst naar huis. Daar besefte Peter dat hij op deze manier teveel miste van zijn zoon en besloot zijn eigen 4span te verkopen.

Van menner naar groom

Jacco had inmiddels de leeftijd dat hij niet alles klakkeloos van zijn vader aannam, waarop Peter besloot om hem bij Bram Chardon te laten lessen. Bram is de grote drive achter de jeugd en vroeg Jacco bij het jeugdteam te komen, aangezien hij nog kinderen uit die leeftijd kon gebruiken. In 2020 heeft hij hierdoor een enorme groei gemaakt, met als klap op de vuurpijl geselecteerd worden voor het EK in Frankrijk. De samenhorigheid onder de jeugdleden was fantastisch en samen hebben ze Nederland naar een zilveren plak gereden! Papa Peter was inmiddels groom, maar geniet hiervan met volle teugen. Alles samen mee te maken en de groei te zien is geweldig, ‘’Ik mis het rijden zelf totaal niet!’’ Aldus Peter.

Toekomstplannen

Jacco hoopt dit jaar weer mee te mogen naar het EK in Hongarije. Ook hiervoor wil hij de 11 jarige Maud weer inzetten. Haar opvolger Sky, een new forest van 6 jaar oud word thuis al getraind en langzaam klaar gemaakt. Toch hebben vader en zoon een grotere droom na dit pony avontuur. Moeder Riëtte fokt dressuurpaarden en de 2 jarige ruin Payerno en jaarling merrie Ripetja, beide uit de merrie La Toya (Glamourdale) en van dezelfde vader Lantanas, staan ‘gereserveerd’ voor haar mannen. Een span paarden is namelijk toch wel het ultieme einddoel. Wie er dan gaat mennen? ‘’ Ik natuurlijk’’ roept Jacco meteen, ‘’papa mag wel blijven groomen, dat gaat op zich wel goed.’’ besluit hij

Bron: MenSport, overname zonder schriftelijke toestemming en bronvermelding niet toegestaan.

Foto: Privébezit, fotograaf Cor van Dee

 

 

Leendert Veerman over Tuigers; concourspaard of menpaard?

0

Tuigpaardenman in hart en nieren. Leendert Veerman is geen onbekende op de tuigpaardconcoursen. Dubbelspan, tandem, random, klavertje 3, niets is te gek en moet uitgeprobeerd worden. Zijn hart ligt in de tuigpaardensport, maar Leendert sluit niet uit, ooit nog eens met een span paarden een poging in de samengestelde sport te wagen.

Van bromfiets naar tuigpaard.

Op 18 jarige leeftijd kreeg Leendert zijn rijbewijs en besloot hij zijn bromfiets in te ruilen voor het tuigpaard van zijn oom. Deze Alexo V heeft hij groot gebracht en is hem als 3 jarige gestart op concours. Dat ging eigenlijk meteen aardig goed, waardoor de toon was gezet en er al snel een vervolg kwam. Zijn maat had een tuigpaard bij hun op stal staan en samen kochten ze een tuig en een spider. Om de beurt reden ze dit span op de concoursen.

Carrière switch.

De paarden waren hobby en Leendert genoot van het prachtige vak als slager. Daar kwam verandering in nadat hij verschillende knieoperaties moest ondergaan. Leendert kon zijn vak niet meer uitoefenen en stond voor een lastige keuze. Hij woonde inmiddels op de boerderij en was in het bezit van een aantal paarden. Noodgedwongen heeft hij op dat moment van zijn hobby zijn beroep gemaakt.

Tuigpaard versus menpaard.

In de volksmond word nogal eens geroepen; ‘’Wat voor de concoursrijders niet goed genoeg is, komt naar de samengestelde sport.’’ Leendert is het daar niet direct mee eens. ‘’Bloedlijnen zeggen veel over het karakter, ik ben gek van Manno-bloed, die hebben vaak een goed karakter.’’ In beide takken van de sport willen we werklustige, maar brave paarden, koel in de kop’’ Veerman geeft aan dat de tuigpaardrijders paarden zoeken die hoog in ’t front staan, mooi de kop erop gooien en veel houding. ‘’Voor het samengesteld willen ze de paarden juist makkelijk laag kunnen rijden, dus zij zoeken minder houding en juist met een goede stap.’’

Toekomstplannen.

Afgelopen jaar heeft Leendert een paard af moeten geven, waar hij grote toekomstplannen voor had. ‘’Ik ben goed ziek geweest van het verlies van mijn jonge paard’’ geeft hij aan. ‘’Amadeus is 17 jaar en als je mee wilt blijven draaien, moet je altijd blijven investeren.’’ Momenteel heeft hij 2 jonge vossen staan van 4 jaar oud, die hij dit jaar uit wil gaan brengen. Op stal staan 3 zwarte hengsten, waar hij mee dekt. Niet goedgekeurd maar leuke hengsten voor de fokkerij. ‘’Papier zegt mij niks, paarden moeten braaf zijn en correct gebouwd.’’ volgens Leendert.

Tuigpaard fokkerij.

De zorgen van Leendert liggen wel een beetje in de fokkerij, de fokkers gaan vergrijzen. ‘’Jonge mensen gaan niet meer fokken, maar gaan voor zekerheid en kopen een paard.’’ De vraag is groot, maar het aanbod word minder. ‘’Prijzen gaan omhoog en een goed paard van 3-5 jaar oud is straks niet meer te vinden, laat staan te betalen!’’ Leendert koopt veel jonge veulens, deze gaan vaak op volwassen leeftijd de sport in. ‘’De merries worden niet meer verkocht voor de fok.’’ zegt Veerman. ‘’ Jammer vind ik dat, want mijn hart ligt bij de tuigpaarden(sport).’’ Het is dus te hopen dat er (jonge) fokkers van dit mooie ras, na dit artikel zich achter de oren krabben en op willen staan!

 

‘Bron: MenSport, overname zonder schriftelijke toestemming en bronvermelding niet toegestaan.’

Foto: Privébezit, fotograaf Karin Sevink.

Van enkelspan pony naar dubbelspan paard met Anne Zaayer.

0

September 2019, WK ponymennen in Hongarije en hét hoogtepunt voor Anne met haar pony Ravell. Haar jonge troef Ray stond te trappelen om hierna het stokje over te kunnen nemen. Maar met haar allergrootste droom in het achterhoofd, was ook dit slechts een stap in de juiste richting.

Jonge tuigers.

Van jongs af aan wist Anne dat ze uiteindelijk paarden wilde rijden en kocht daarom 2 jonge tuigers erbij naast haar pony. Naast het uitbrengen van pony Ray op de grote wedstrijden, begon ze spelenderwijs met de tuigers. Na hun basisopleiding, mochten zij de wei op om alles te verwerken. Het lot bepaalde anders want er was interesse in Ray vanuit het buitenland. Na een lastige beslissing, hakte Anne de knoop door en gunde ook Ray zijn eigen avontuur. Ray vertrok naar Canada, waar hij zijn carrière voort ging zetten. De tuigers werden vroegtijdig opgepakt en mochten op hun niveau al gaan proeven van de sport.

Onverwachte wending.

Wegens een schouderblessure van Anne’s compagnon Harrie van Hoof, kreeg ze de kans zijn talentvolle span tuigpaarden, Kate en Ken, te gaan rijden. De jonge tuigers werden weer op het land gezet, want Anne greep deze kans met beide handen aan. ‘’Ik zie het als een supermooie kans me verder te kunnen ontwikkelen op een heel ander level.’’ aldus Anne.

Team.

Al jaren zijn Ton, Isa, Harrie en Chantal de vaste basis van Drivingteam Zaayer. ‘’Door hun kan ik me volledig focussen op de wedstrijd, ieder heeft zijn eigen taak waar ik 100% op kan vertrouwen.’’ ‘’Daarnaast is er ruimte voor ieders mening en een berg gezelligheid.’’ Als Anne dit vol trots uitspreekt voel je het ‘teamwork makes the dream work’ gevoel wat zo overheerst in de mensport!

Verschil en overeenkomsten.

Het grootste verschil vind Anne het karakter. Pony’s zijn meer op zichzelf en een paard komt naar je toe, die zijn ontvankelijker. Het grootste verschil zat meer in de overstap van enkelspan naar dubbelspan. Bij enkelspan werk je 1 op 1 met het dier, in het span is het vaak dat de een de ander afremt en dat maakt het lastig. Bij een span moet je soms accepteren dat het één even wat minder is, om het andere juist te kunnen verbeteren. Maar het gevoel met je combinatie, de inzet die je moet tonen en de handelingen zijn hetzelfde. ‘’Ho is bij een paard ook gewoon ho’’ verteld ze lachend.

Cirkel is rond.

‘’Ik begin opnieuw in een heel nieuw proces en dat vind ik best een beetje spannend’’ geeft Anne meteen toe. ‘’Maar als ik deze kans nu niet grijp, ligt hij er volgend jaar misschien niet meer.’’ Ze start haar eerste internationale wedstrijd met haar span tuigpaarden in Exloo. Op vrijdag 25 maart zal de aftrap in de dressuurring zijn, gevolgd door de marathon op zaterdag en de afsluitende vaardigheid op zondag 27 maart. ’’ Om juist daar te starten, waar ze met Ray eindigde, geeft een speciaal tintje aan deze wedstrijd. Verder liggen beide Kronenberg wedstrijden, Valkenswaard, NK Haaksbergen, Beekbergen en Hengelo in de planning en kijkt Drivingteam Zaayer uit naar een mooi, maar vooral leerzaam seizoen!

‘Bron: MenSport, overname zonder schriftelijke toestemming en bronvermelding niet toegestaan’

Foto: Privébezit, gemaakt door Theo Janssen.