Anne van Knegsel: “Lieve, de hond, gaat overal mee naartoe”

0
488
Anne van Knegsel met pony en hond

Van jongs af aan is Anne van Knegsel besmet met het paardenvirus. Haar opa en moeder hebben zolang ze zich kan herinneren al paarden gehad. “Toen ik oud genoeg was kreeg ik een eigen pony, later een grotere pony en zo verder. Ik heb dus altijd eigen pony’s en paarden gehad.”

Cadeau van opa

“Licor, het paard wat ik nu heb staan heb ik destijds van mijn opa cadeau gekregen.” Vertelt Anne. “Helaas is mijn opa vier jaar later overleden. Toen heb ik het een tijdje financieel erg zwaar gehad. Mijn opa betaalde voor mijn paard en ik was net gaan studeren.” Ondanks alles heeft Anne haar best gedaan om Licor toch te kunnen houden. “En hij gaat ook nooit meer weg.” Besluit Anne.

Toch geen KWPN’er

Toen Licor werd gekocht, werd Anne verteld dat het een KWPN’er was, maar al snel bleek dat dit niet klopte. “Ik kwam erachter dat het een Draver was. En dus wilde ik alles weten over dravers, en leerde ik de drafsport kennen. Ik heb later zelfs contact gehad met zijn trainer van toen hij nog op de baan liep. Zij gaf aan dat hij ook erg braaf voor de koets liep. Zo ontstond mijn verlangen om hem zelf in te spannen. Met een vriendin heb ik toen besloten hem voor de sulky te zetten.” Van het één kwam het ander, en na de sulky leek een 4-wieler een kleine stap. “We hebben dit op aanraden van anderen eerst met een trainer geprobeerd, maar hij liep er zo mee weg.”

Pony van ex

Naast Licor, heeft Anne van Knegsel ook een Shetlander genaamd Pico. “Het was eigenlijk de pony van mijn ex, maar toen we uit elkaar gingen heb ik Pico meegenomen.” Vertelt Anne lachend. Ze had de wens om met Pico drafwedstrijden voor kinderen te gaan doen. “Dat is hem niet geworden, maar hij loopt nu wel gewoon voor de sulky. Hij vind niets te gek en kijkt nergens naar om. Hij was ook zo beleerd, dat ging zonder problemen”, zegt ze trots.

In de kudde

Licor en Pico staan beiden bij een vriendin van Anne. “Zij heeft een kudde van elf paarden waar die van mij er twee van zijn. Het is niet ver van huis, dus dat is een mooi voordeel. Ik ben daar minstens vijf keer per week te vinden, als het niet meer is.” Lacht Anne. “Ik heb daar ook een tijd op locatie menles gehad, maar heb daar nu de tijd niet meer voor.”

Lieve gaat mee

Al sinds het begin is ook Annes hond, Lieve, van de partij. “Als ik met Licor op pad ga zit ze naast me op de bok. Dat vindt ze prachtig! Als ik Licor aangeef dat ze in tempo omhoog moet, krijgt ze van Lieve altijd een blaf na.” Inmiddels is Lieve zo ervaren met het concept dat ze bij Pico zelf mee loopt. “Pico en Lieve hebben een vergelijkbaar tempo, dus ze lopen vaak naast elkaar. We zijn vaak per rit ongeveer tien tot vijftien kilometer weg, dat kan Lieve ook prima aan. Ze zit wel aangelijnd, want anders gaat ze achter het wild aan.” Legt Anne uit.

 

Tekst: Sophie van der Molen voor Mensport. Overname zonder bronvermelding én toestemming via info@mensport.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit